Wysokoniemiecka przesuwka spółgłoskowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wysokoniemiecka przesuwka spółgłoskowa - nazywana też drugą germańską przesuwką spółgłoskową miała miejsce między trzecim a piątym wiekiem (naszej ery) i znacząco wpłynęła na rozwój języków germańskich. Przesuwka doprowadziła do podziału kontynentalnych języków zachodniogermańskich na dialekty wysokoniemieckie (standardowy niemiecki) i dolnoniemieckie (północne dialekty niemieckie, standardowy niderlandzki, dialekty niderlandzkie etc). Zmiany zaszły na południe od tak zwanej Benrather Linie.

Cechy charakterystyczne[edytuj]

p → pf/ff/f open=öffenen

t → ts/zz/z/s/ss water=wasser

k → kx/hh/h/ch boek=buch

Zobacz też[edytuj]