Wyspa świętego Iwana
| Wyspa Świętego Iwana | |
 Wyspa św. Iwana (Św. Jana) |
|
| Kontynent | Europa |
| Państwo |  Bułgaria |
| Akwen | Morze Czarne |
| Powierzchnia | 0,66 km² |
| Populacja • liczba ludności |
0 |
|
Położenie na mapie Bułgarii
  Wyspa Świętego Iwana
|
|
 |
|
Wyspa Świętego Iwana [(bułg.) остров св. Иван], (świętego Jana) leży na Morzu Czarnym w odległości 2 km od wybrzeża Bułgarii, w rejonie miasta Sozopol. Towarzyszy jej znacznie mniejsza wyspa Św. Piotra, zwana również wyspą ptaków. W czasach starożytnych pomiędzy wyspami a brzegiem znajdowały się dwie inne wyspy: Milos i Gata. Obecnie są one pod wodą.
Wyspa Świętego Iwana nie jest zamieszkana. Cały jej obszar zajmuje obecnie rezerwat przyrody. Można tu znaleźć siedliska ok. 72 gatunków ptaków. Wśród nich 3 gatunków znajdujących się na liście gatunków zagrożonych wyginięciem na świecie, a 15 gatunków zagrożonych wyginięciem w Europie. Na wyspie występują również inne rzadkie gatunki zwierząt - np. śródziemnomorska foka mniszka.
Budowle [edytuj]
W 1884 roku Francuzi zbudowali tu latarnię morską, która ułatwiała żeglugę do zatoki Burgas. Obok znajdują się pozostałości starożytnej, rzymskiej latarni, zbudowanej w II wieku. Na wyspie można zobaczyć ruiny zbudowanego w X wieku klasztoru św. Iwana (św. Jana). Od 1985 prowadzono na wyspie badania archeologiczne. W 2010 roku podczas prac w zruinowanym klasztorze, odnaleziono zamurowany w ołtarzu relikwiarz ze szczątkami św. Jana Chrzciciela[1]. Obecnie na wyspie oprócz ruin klasztoru św. Iwana znaleźć można pozostałości klasztoru "Św Bogurodica Kaleosa" (trzynawowa bazylika z X w.), cerkwi, rezydencji królewskiej, biblioteki, fragmenty fortyfikacji z bramą i kilka cel mnichów[2].
- Klasztor i relikwie św. Jana Chrzciciela[3].
"Klasztor świętego Jana Chrzciciela powstał w X wieku. Właśnie fakt, że był on pod specjalną jurysdykcją patriarchy Konstantynopola daje pewność archeologom, że w znalezionym relikwiarzu, pochodzącym z końca IV wieku, są właśnie relikwie Jana Chrzciciela.
Jeden z napisów na relikwiarzu brzmi "Św. Jan". Jest jeszcze drugi napis z prośbą do Boga, by miał w opiece człowieka o imieniu Toma. Według archeologów jest to imię osoby, która przywiozła relikwie z Konstantynopola na wyspę.
- Część relikwii - głowa i ręka świętego - według tradycji znajduje się w Stambule (dawny Konstantynopolu), stąd archeologów nie dziwi, że ich fragment został przekazany klasztorowi, prawdopodobnie w XI wieku - mówi prof. Popkonstantinow. Zbudowano wtedy cerkiew noszącą imię świętego.
Relikwiarz, opieczętowany czerwonym woskiem, był zamurowany w ołtarzu. Do chwili jego otwarcia[4], dokonanego w obecności licznych ekspertów i duchownych w Muzeum Historycznym miasta Sozopol, pieczęć była nienaruszona. W relikwiarzu znajdują się część kości twarzy, palca oraz ząb świętego.
Relikwie przekazano patriarchatowi Bułgarskiej Cerkwi Prawosławnej, który ma podjąć decyzję o nowym miejscu ich wystawienia."
