Wyspa Campbella

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyspa Campbella
Wyspa Campbella widziana z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Wyspa Campbella widziana z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej
Państwo  Nowa Zelandia
Akwen Ocean Spokojny
Powierzchnia 112,68 km²
Populacja
 • liczba ludności

bezludna
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego
Mapa lokalizacyjna Oceanu Spokojnego
Wyspa Campbella
Wyspa Campbella
Ziemia 52°32′S 169°09′E/-52,533333 169,150000Na mapach: 52°32′S 169°09′E/-52,533333 169,150000
Mapa wyspy
Mapa wyspy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wyspa Campbella (maori: Motu Ihupuku) – największa (112,68 km²) wyspa z subantarktycznej grupy Wysp Campbella, leżących na południe od Nowej Zelandii i do niej należących.

Wyspa jest górzysta, najwyższe wzniesienie ma 500 m n.p.m.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stacja meteorologiczna na wyspie

Wyspa została odkryta w 1810 r. przez kapitana Fredericka Hasselburgha płynącego na brygu do połowu fok Perseverance którego właścicielem był armator Campbell & Co z Sydney (stąd nazwa). Stała się miejscem polowań na foki. Pod koniec XIX wieku na wyspie zaczęto hodować owce. Hodowla zakończyła się wraz z nadejściem wielkiego kryzysu. Podczas II wojny światowej na wyspie wybudowano niewielką bazę wojskową, która po wojnie stała się stacją meteorologiczną, zamieszkaną do 1995 r. Od tego czasu zastąpiła ją stacja automatyczna.

Obecnie wyspa dostępna jest wyłącznie dla celów badawczych.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Rodzime populacje ptaków morskich uległy przetrzebieniu przez zawleczone przez człowieka szczury. W roku 2003, po dwuletnim programie odszczurzania cel został osiągnięty[1]. Od tego czasu odradza się na wyspie oryginalna szata roślinna i zaczynają powracać tu ptaki morskie.

Przypisy