Wyspa Tyberyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Widok na południowo-zachodnią stronę Wyspy Tyberyjskiej z Ponte Cestio
Widok wyspy na rycinie z 1593 roku

Wyspa Tyberyjska (wł. Isola Tiberina) – jedna z dwóch wysp na Tybrze[a] i jedyna wyspa na jego rzymskim odcinku. Jest na 270 m długa i do 67 m szeroka, ma powierzchnię 1,8 ha.

Największym z kilku położonych na niej obiektów jest szpital bonifratrów (Ospedale Fatebenefratelli) po północno-zachodniej stronie wysepki[1]. Istnieją także dwa kościoły: przyszpitalny kościół św. Jana Kalibity i po stronie południowo-wschodniej jeden z rzymskich kościołów tytularnychbazylika św. Bartłomieja z relikwiami męczenników (m.in. św. Wojciecha). Leży tu też średniowieczny kompleks z wieżą rodziny Gaetanich, z której wywodził się papież Bonifacy VIII[1].

Według legendy, kiedy w 293 roku p.n.e. miasto dotknęła zaraza, za poradą ksiąg sybillińskich postanowiono wysłać poselstwo do słynnego sanktuarium uzdrawiającego boga Asklepiosa w Epidauros, aby sprowadzić do Rzymu świętego węża, symbolizującego boga. Na Polu Marsowym wąż wśliznął się do rzeki i popłynął na Wyspę Tyberyjską, gdzie zniknął, wskazując w ten sposób miejsce budowy świątyni, ukończonej w 289 roku p.n.e.

Ponte Rotto, mal. Ettore Franz Roesler, ok. 1880

Na dawnych rycinach przedstawiano często wyspę w wyidealizowany sposób jako łódź, co podkreślał stojący niegdyś pośrodku wyspy obelisk. Prowadzą do niej dwa mosty z I wieku przed Chrystusem: z centrum miasta, na lewym brzegu Tybru, dwuprzęsłowy most Fabrycjusza (wł. Ponte Fabricio), zbudowany w 62 roku p.n.e. i trzyprzęsłowy Ponte Cestio z 48 roku p.n.e., łączący z Zatybrzem, z prawego, zachodniego brzegu rzeki. Ruiny (łuk wsparty na dwóch filarach) innego niezachowanego mostu o nazwie Ponte Emilio widać do dzisiaj. Był to najstarszy kamienny most na Tybrze. Jego obecna nazwa to Ponte Rotto, czyli „Zarwany Most”. Odbudowywano go wielokrotnie, po raz ostatni w 1568 roku, lecz 30 lat później zarwał się podczas największej w historii wyspy powodzi[1].

Uwagi

  1. Drugą wyspą jest, dużo większa, Isola Sacra (pol. „Święta Wyspa”), położona u ujścia Tybru do Morza Tyrreńskiego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Jarosław Mikołajewski: Rzymska Komedia. Piekło, Pieśń XVI. gazeta.pl, 26.06.2009. [dostęp 2014-05-30].