Wyspy Oki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wyspy Oki znajdują się w południowo-zachodniej części Morza Japońskiego

Wyspy Oki (隠岐諸島, Oki-shotō lub Oki-guntō) – archipelag należący do Japonii, znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Japońskiego, ok. 60 km na północ od regionu Chūgoku na Honsiu.

Środowisko geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Wyspy Oki

Ów archipelag, którego całkowity obszar wynosi 346,1 km² składa się z 16 wysp pochodzenia wulkanicznego, a największą z nich jest Dōgo. Tam też znajduje się najwyższe wzniesienie; osiągająca 608 m n.p.m. góra Damanji (Damanji-San).

Największe, a przy tym zamieszkane wyspy to:

  • Dōgo (島後), główna wyspa, o powierzchni 243 km², położona na północny wschód względem pozostałej części archipelagu określanego mianem Wysp Dōuzen, w skład których wchodzą:
  • Chiburishima (知夫里島), 14 km²
  • Nakanoshima (中ノ島), 33 km²
  • Nishinoshima (西ノ島), 56 km²

Populacja Wysp Oki to ok. 24,500 osób, a sieć osadnicza składa się z 4 jednostek administracyjnych:

Wyspy Oki stanowią podprefekturę będącą częścią prefektury Shimane.
Archipelag wchodzi w skład Parku Narodowego Daisen-Oki.

Komunikację lotniczą zapewnia lotnisko położone w południowo-wschodniej części Dōgo i które obsługuje połączenia z Osaką oraz Izumo w prefekturze Shimane.

Połączenia z Honsiu zapewniają również regularnie kursujące promy do takich portów jak Sakaiminato, Shichirui czy Kaga.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sintoistyczny chram Oki w Ama na wyspie Nakano

Nieznana jest dokładna data odkrycia wysp, aczkolwiek są one wspomniane w dziełach literatury japońskiej pochodzących z VIII wieku tj. Kojiki oraz Nihon-shoki.
Jeszcze przed nastaniem okresu Nara wyspy stanowiły miejsce politycznego zesłania.
Do połowy XIX w. archipelag był oddzielną prowincją Oki, którą administrował shugo tj. gubernator urzędujący w stolicy ówczesnej prowincji Izumo.
W 1198 r. cesarz Go-Toba został wysłany na Dōgo, gdzie pozostał, aż do swojej śmierci w 1239 r. Natomiast między 1331 r., a 1333 r. Nishinoshima była miejscem zesłania cesarza Go-Daigo.
Od okresu Muromachi do wyspy były kontrolowane przez następujące rody: Sasaki, Yamana, Kyogoku oraz Amago, który rządził nimi do czasu nadejścia Sengoku, czyli trwającego ponad sto lat okresu wojen i niepokojów.
Przed nastaniem okresu Edo, wyspy znajdowały się już w mocy rodu Tokugawa, którego siogunowie sprawowali władzę za pośrednictwem gubernatora. W tym też okresie Oki stanowiły morski przystanek dla podróżujących w kierunku Azji statków.
Epoka Meiji to czas modernizacji i szeregu reform, w tym administracyjnej, w wyniku której wyspy w 1871 r. stały się częścią prefektury Tottori, by następnie w 1881 r. zostać przyłączone do prefektury Shimane.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]