Wyznania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rękopis kodeksu „Wyznań”. Niemcy, pierwsza połowa XIII w.

Wyznania (łac. Confessiones) – dzieło teologiczne i filozoficzne w formie autobiografii autorstwa św. Augustyna z Hippony. Składa się z 13 ksiąg napisanych pomiędzy 397 a 401 r. n.e[1].

Treść utworu[edytuj | edytuj kod]

Święty opisuje swoje dzieciństwo i okres młodzieńczy, aż do czasów pełnego nawrócenia na wiarę chrześcijańską. Wśród trzynastu ksiąg „Wyznań” można łatwo dostrzec wyraźny podział na dwie części.

Pierwszych dziewięć ksiąg stanowi całość wątku autobiograficznego. Św. Augustyn opisuje w nich swoją drogę życiową jako dzieje poszukiwania prawdy i zmagania się z dostosowaniem swego życia do niej. Szczególną trudność stanowiło dla niego przywiązanie do życia rozwiązłego. Augustyn, poprzez poglądy manichejskie, fascynację neoplatonizmem, odnalazł ostatecznie pokój serca i spełnienie sensu swego życia w spotkaniu z Bogiem, do którego prowadzi Pismo Święte i wiara chrześcijańska.

Zaś księgi 10-13 są refleksją teologiczną z elementami filozoficznymi.

„Wyznania” są powszechnie uznawane za pierwszą zachodnią pracę autobiograficzną i przez całe średniowiecze stanowiły ważny wzór dla chrześcijańskich pisarzy. Choć nie ukazują pełnego życiorysu autora, św. Augustyn żył bowiem jeszcze długo po wydaniu dzieła, jest to jedno z najbardziej kompletnych zapisów o pojedynczej osobie z czasów IV i V wieku.

Wydania krytyczne oryginału[edytuj | edytuj kod]

Polskie wydania „Wyznań”[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Datowanie za Augustine's Works: Dates/Editions, oryginalne tabele oprac. William Harmless, S.J. Adaptacja i oprac. dla internetu Allan Fitzgerald, O.S.A.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz w angielski Wikiźródłach tekst oryginalny Angielski przekład „Wyznań”