Wzory Freneta
| Ten artykuł od 2012-03 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Wzory Freneta w geometrii różniczkowej są to wzory opisujące związki pomiędzy wielkościami opisującymi krzywą parametryczną (o parametryzacji naturalnej) w przestrzeni trójwymiarowej.
Oznaczenia:
- s - parametr naturalny krzywej
- wektor styczny;
- wektor normalny;
- wektor binormalny;
- krzywizna krzywej;
Wzory Freneta w n wymiarach [edytuj]
Wzory Freneta zostały uogólnione dla więcej wymiarowych przestrzeni euklidesowych przez C.Jordana w 1874 roku.
Przypuśćmy, że r(s) jest gładką krzywą w Rn, sparametryzowaną przez długość łuku oraz że pierwsze n pochodnych r jest liniowo niezależnych. Tylko pierwsze n-1 wymiarów musi być liniowo niezależnych, bo ostatni wektor en może być wybrany jako wektor jednostkowy, ortogonalny do przestrzeni liniowej rozpiętej przez pozostałe wektory, tak, aby powstały układ był dodatnio zorientowany. Wektory układu Freneta są bazą ortogonalną, skonstruowaną przy pomocy ortogonalizacji Grama-Schmidta wykonanej na wektorach (r′(s), r′′(s), ..., r(n)(s)).
W szczególności, jednostkowy wektor styczny jest pierwszym wektorem układu Freneta e1(t) i jest zdefiniowany jako
Wektor normalny, czasami nazywany wektorem krzywizny, wskazuje odchylenie krzywej od linii prostej. Jest zdefiniowany jako
W standardowej formie, jednostkowy wektor normalny jest drugim wektorem układu Freneta e2(s) i jest zdefiniowany jako
Wektor styczny i normalny w punkcie s definiują płaszczyznę styczną w punkcie r(s).
Pozostałe wektory układu Freneta (wektor binormalny, trinormalny itd.) są zdefiniowane w sposób analogiczny jako:
Funkcje o wartościach rzeczywistych χi(s) są nazywane współrzędnymi uogólnionymi i zdefiniowane są jako:
Wzory Freneta w języku macierzy wyglądają w sposób następujący:



- wektor styczny;
-
- wektor binormalny;
-
- 




