X.509

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

X.509 to standard definiujący schemat dla certyfikatów kluczy publicznych, unieważnień certyfikatów oraz certyfikatów atrybutu służących do budowania hierarchicznej struktury PKI. Kluczowym elementem X.509 jest urząd certyfikacji, który pełni rolę zaufanej trzeciej strony w stosunku do podmiotów oraz użytkowników certyfikatów.

Koncepcja certyfikatów, ich ważności oraz odwoływania została przedstawiona po raz pierwszy w 1978 roku przez Lorena Kohnfeldra[1]. Pierwsza wersja standardu X.509 została opublikowana w 1988 roku.

Oryginalny standard X.509 jest redagowany przez ITU-T[2] i opisuje strukturę certyfikatu, listy CRL oraz certyfikatu atrybutu. Standardy o identycznej lub zbliżonej treści są również publikowane przez następujące organizacje normalizacyjne:

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]