XI dynastia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

XI dynastia - dynastia władców starożytnego Egiptu, rezydujących w Tebach, władających najpierw Tebaidą, a po zjednoczeniu kraju przez Mentuhotepa II, Dolnym i Górnym Egiptem. Panowała w latach 2119-1976 p.n.e.[1]

Pierwszy Okres Przejściowy/Średni Państwo - XI dynastia
Władca Lata panowania p.n.e. Nomen Prenomen/Horus[2] Żony Miejsce pochówku
Mentuhotep I 2119-2110 Mentuhotep Tepia Nefer Teby Zachodnie?
Intef I 2110-2103 Intef Sehertaui Teby Zachodnie?
Intef II 2103-2054 Intef Uahanch Teby Zachodnie?
Intef III 2054-2046 Intef Nachtnebtepnefer Jah, Nefrukait Teby Zachodnie?
Mentuhotep II[3] 2046-1995 Mentuhotep Nebhepetre Kawit, Aaszait, Madżet Teby Zachodnie?
Mentuhotep III 1995-1983 Mentuhotep Sanchkare Imi? Teby Zachodnie?
Mentuhotep IV 1983-1976 Mentuhotep Nebtauire Teby Zachodnie?

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal: A History of Ancient Egypt. Oxford, UK & Cambridge, USA: Blackwell, 1994. ISBN 0-631-17472-9.


Dynastia poprzednia
X
Khafra - Quefrén.jpg Pierwszy Okres Przejściowy -
Średnie Państwo
XI dynastia

2119-1976 p.n.e.
Khafra - Quefrén.jpg Dynastia następna
XII

Przypisy

  1. Właściwie XI dynastię należy podzielić na dwa okresy: XI dynastię tebańską i XI dynastię. Początek Średniego Państwa należy datować na około 30 rok panowania Mentuhotepa II.
  2. Imiona horusowe dotyczą pierwszych czterech władców dynastii
  3. Twórca Średniego Państwa. Okres ten należy rozpocząć od około 30 roku panowania władcy