Xiwangmu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przedstawienie Xiwangmu na chińskiej porcelanie

Xiwangmu (chiń.: 西王母; pinyin: Xīwángmŭ; dosł. „Królowa Matka Zachodu”) – jedno z najważniejszych bóstw w mitologii chińskiej. Uznawana za najwyższą boginię, patronka wróżek i czarodziejów, wznoszono do niej modły błagalne podczas suszy i epidemii.

Według ludowych przekazów miała mieszkać w olbrzymim i bogatym pałacu na górze Kunlun. Jej pałac otaczał gaj brzoskwiń, które dawały nieśmiertelność. Jej święto obchodzono tradycyjnie trzeciego dnia trzeciego miesiąca. Xiwangmu przedstawiana była w postaci pięknej kobiety bądź demona z paszczą tygrysa i ogonem lamparta. Zgodnie z legendami miała spotykać się z pierwszymi władcami Chin.

Pierwotne teksty przypisywały jej partnera imieniem Dongwanggong (Króla Wschodu), jego postać zniknęła jednak w późniejszych wiekach.

W późniejszym okresie Xiwangmu przeniknęła do panteonu taoistów. Uznawana była za boginię, która poznała naturę dao.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.
  • Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Wyd. Universitas, 2007. ISBN 97883-242-0766-4.