Yamaha OX99-11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yamaha OX99-11
Yamaha OX99-11
Producent Japonia Yamaha / Wielka Brytania Ypsilon
Zaprezentowany 1992
3 Prototypy
Okres produkcji 1994
Miejsce produkcji Wielka Brytania Wielka Brytania
Dane techniczne
Segment G+
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupé
(2 osobowe)
1+1
Silniki Yamaha V12 70°
3.5L 60v - 400KM
Skrzynia biegów Manualna
6-biegowa manualna
Rodzaj napędu napęd tylny
Długość 4400 mm
Szerokość 2000 mm
Wysokość 1220 mm
Rozstaw osi 2650 mm
Masa własna 1150 kg
Poj. zbiornika paliwa 120 l
Dane dodatkowe
Konkurencja Audi Avus
McLaren F1
Isdera Commendatore 112i
Cizeta Moroder V16T
Spiess TC 522
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Yamaha OX99-11 - supersamochód z 1992 roku. Samochód firmy Yamaha ze współpracą firm IAD i Ypsilon Technology. Początkowo przy projekcie proszono niemieckich konstruktorów o pomoc w realizacji i produkcji tego auta, jednak ich praca i oferowane możliwości techniczne nie były dość zaawansowane dla Japończyków. Toteż po pomoc zwrócono się do angielskich firm. Kłopoty z wysokimi kosztami produkcji tego pojazdu i z kryzysem na początku lat 90. w Japonii spowodowały, że samochód ten nigdy nie wszedł do seryjnej produkcji. Powstały tylko 3 prototypy tego pojazdu. Dwa w kolorze czerwonym i jeden w kolorze czarnym. Kolory użyte do lakierowania stosowane były także do motocykli Yamahy. W 1994 miała odbyć się produkcja na rynek cywilny. Wiele części pochodziło z renomowanej angielskiej firmy AP Racing jak hamulce i sprzęgło. Gdyby projekt osiągnął sukces finansowy, myślano też o wersji wyścigowej (otwartej) tego modelu, który osiągał by niezdławioną moc ok. 700 KM, jak również miał masę własną zmniejszoną o ok. 200 kg i stosowany mógłby być wyłącznie na torze. Samochód wyprodukowany był w całości z tworzywa sztucznego (kevlar) a silnik zamontowany został bezpośrednio na tylnej ściance (produkcji kompozytów podjęła się firma DPS). Układ hamulcowy wyprodukowała firma AP Racing, aluminiowe tarcze o rozmiarze 330mm podobnych do tych z Ferrari F40. Dzięki rozkładowi mas wynoszącemu 50:50 i niskiej masie własnej na hamowanie ze 100km/h do 0 samochód potrzebował niespełna 32 metrów. Jako silnika użyto wyczynowej jednostki Yamahy z F1 o zdławionej mocy 400 KM, na potrzeby rynku cywilnego o mniej uciążliwej eksploatacji i o lepszej trwałości mechanizmów. W 1992 roku OX99-11 był pierwszym samochodem z wyczynowym układem napędowym zaprezentowanym publicznie, a nie jak deklarowała w 1997 roku firma Ferrari, gdzie ich produkt miałby być takim samochodem. Później tego samego dokonano w 1995 roku w samochodach Renault Espace F1 i właśnie Ferrari F50. Z elektronicznych gadżetów zastosowano tylko układ ABS. Nie zastosowano kontroli trakcji, ani poduszek powietrznych z powodu obniżenia rangi auta wyścigowego do klasy GT.

Dane Techniczne Yamaha OX99-11[edytuj | edytuj kod]

Marka i model: Yamaha OX99-11
Silnik:  V12 70° (12-cylindrowy w układzie widlastym)
Średnica tłoka (mm) :  84.00 mm × 52.60 mm
Liczba zaworów.:  60v (5 zaworów na cylinder)
Pojemność skok.:  3498 cm³
Układ zasilania:  Wtrysk
Moc kW (KM):  294 kW (400 KM) przy 10000 1/min
Max. moment obrotowy 400 Nm przy 6500 1/min
Stopień sprężania:  11,0:1
Przełożenia / skrzynia biegów:  FF Developments 6-biegowa manualna, mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu i wielotarczowe sprzęgło AP Racing napęd na tylną oś
Układ hamulcowy:  Alumioniowe, ABS Z przodu zaciski 6-tłoczkowe, z tyłu 4-tłoczkowe firmy AP Racing
Średnica tarcz – (Przód: Ø 330 mm / Tył: Ø 300 mm)
Karoseria / Nadwozie:  Kevlar
Rozstaw osi:  2650 mm
Opony:  Felgi - aluminiowe (przód: Goodyear GS-E - 245 x 40 R17 ZR / tył: Goodyear GS-E - 315 x 35 R17 ZR)
Miary D x S x W (mm):  4400 x 2000 x 1220 mm
Zbiornik paliwa:  120 l
Masa własna 1150 kg / (wersja wyścigowa 950 kg)
Prędkość maksymalna (km/h):  350 km/h
Przyśpieszenie
0 – 100 km/h: 
3,2 s
Droga hamowania
   ze 100km 
31,8 metra
Zużycie paliwa
   na 100km 
b/d

Yamaha OX99-11 - tył pojazdu

Ludzie odpowiedzialni za projekt OX99-11:

  • Casey Yoshida - Manadżer Projektu Yamahy
  • Michael Bowler - Manadżer technologii Ypsilon i dziennikarz
  • Gary Blackham - Manadżer produkcji Ypsilon
  • Robin Herd - Konsultant i były menadżer March F1
  • Tino Belli - Konsultant z zespołu March F1
  • Mike Foxon - Szef inżynierów IAD
  • Pat Selwood - Nadwozie - szef zespołu produkcyjnego i montażowego
  • Dave Sullivan - Podwozie, zawieszenie - szef montażu zespołu napędowego

Yamaha OX99-11 - silnik

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silnik[edytuj | edytuj kod]

  • V12 3,5 l (3498 cm³), 5 zaworów na cylinder, DOHC
  • Moc maksymalna: 400 KM (294 kW) przy 10000 obr/min

Osiągi[edytuj | edytuj kod]

Yamaha OX99-11 - kokpit pojazdu


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]