Yamaha Vmax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yamaha V-max
Yamaha VMax 2.jpg
Producent Yamaha
Okres produkcji 1985-2007
Miejsce produkcji  Japonia
Następca Yamaha VMAX
Silnik 1198 cm³ V4, 145 KM (106 kW) przy 8500 obr/min
102 Nm przy 3000 obr/min
Skrzynia biegów 5-stopniowa sekwencyjna
Ogumienie Przód: 110/90-18
Tył: 150/90-15
Wysokość siodła 765 mm
Pojemność baku 12,0 + 3,0 l (rezerwa)
Masa własna 283 kg
Wikimedia Commons

Yamaha V-maxmotocykl, którego pierwszy model został wyprodukowany w 1985 roku i przetrwał z niewielkimi zmianami do roku 2006. W konstrukcji silnika tego motocykla zastosowano system V-boost, który powyżej 5750 obr/min napełnia pojedynczą komorę spalania wykorzystując dwa gaźniki przez otwarcie dodatkowych przepustnic umieszczonych pomiędzy kanałami dolotowymi. Przepustnice otwierane są automatycznie za pomocą serwomechanizmu elektrycznego, co powoduje nagły wzrost mocy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy prototyp V-maxa został zaprezentowany w Las Vegas w październiku 1984 roku. Produkcja została rozpoczęta w 1985 r. z przeznaczeniem na rynek amerykański. W Europie premiera odbyła się rok później, natomiast na japońskim rynku pojawił sie dopiero w 1990 roku. Vmax zaprojektowany został na wzór potężnych amerykańskich motocykli HotRod, wyposażonych w silnik V8. Był to sposób Yamahy na pozyskanie tego segmentu rynku. Nowoczesny i tańszy motocykl z silnikiem V4, dorównujący osiągami HotRodom mógł brać udział w wyścigach Drag Racers, które w tym czasie zostały uznane w Stanach Zjednoczonych za dyscyplinę sportu.

Krytyka i legenda[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy model tego motocykla (produkowany do roku 2006) krytykowany jest za zbyt słabe hamulce w stosunku do swojej mocy i zbyt miękkie zawieszenie powodujące niestabilne zachowanie podczas brania zakrętów przy dużych prędkościach[1]. Jednocześnie atrakcyjna stylistyka nadwozia, duża moc silnika i doskonała charakterystyka jego pracy oraz nieprzeciętne przyśpieszenie pozwoliły mu zdobyć miano motocykla kultowego i pozwoliło przetrwać na rynku w niemal niezmienionej postaci przez ponad 20 lat.


Yamaha VMAX 1700[edytuj | edytuj kod]

Yamaha VMax
Yamaha 1700 VMax.jpg
Okres produkcji od 2009
Poprzednik Yamaha VMax 1200
Silnik 1679 cm³, czterocylindrowy, czterosuwowy w układzie V 65°
Skrzynia biegów 5-biegowa
Ogumienie Przód: 120/70 R18M/C (59V)
Tył: 200/50 R18M/C (76V)
Długość 2395 mm
Szerokość 820 mm
Wysokość 1190 mm
Rozstaw kół 1700 mm
Wysokość siodła 775 mm
Masa własna 310 kg (masa sucha)
Podobne CR&S DUU
Ducati Diavel
Triumph Rocket III Roadster
Yamaha VMAX – model 2010

W 2009 roku model V-max powrócił w nowym stylu – z nowymi rozwiązaniami technicznymi oraz silnikiem o pojemności 1700 cm³, generującym moc 200 KM przy 9000 obr/min i moment obrotowy 166,8 Nm przy 6500 obr/min. Motocykl więc został ogłoszony najmocniejszym seryjnie produkowanym na świecie[potrzebne źródło]. Do tego dochodzi przyspieszenie 0-100 km/h, które zajmuje mu jedyne 2,7 s dając mu tym samym kolejny rekord[potrzebne źródło].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Motocykl (2/2012); Wydawnictwo Motor-Presse Polska Sp. z o.o., Wrocław 2012, s. 44-52, ISSN 1230-767X