Yamaha Vmax
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: zweryfikować treść i dodać źródła. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Yamaha V-max | |
 |
|
| Producent | Yamaha |
| Okres produkcji | 1985-2007 |
| Miejsce produkcji |  Japonia |
| Następca | Yamaha VMAX |
| Silnik | 1198 cm³ V4, 145 KM (106 kW) przy 8500 obr/min 102 Nm przy 3000 obr/min |
| Skrzynia biegów | 5-stopniowa sekwencyjna |
| Ogumienie | Przód: 110/90-18 Tył: 150/90-15 |
| Wysokość siodła | 765 mm |
| Pojemność baku | 12,0 + 3,0 l (rezerwa) |
| Masa własna | 283 kg |
Yamaha V-max – motocykl, którego pierwszy model został wyprodukowany w 1985 roku i przetrwał z niewielkimi zmianami do roku 2006. W konstrukcji silnika tego motocykla zastosowano system V-boost, który powyżej 5750 obr/min napełnia pojedynczą komorę spalania wykorzystując dwa gaźniki przez otwarcie dodatkowych przepustnic umieszczonych pomiędzy kanałami dolotowymi. Przepustnice otwierane są automatycznie za pomocą serwomechanizmu elektrycznego, co powoduje nagły wzrost mocy.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Po raz pierwszy prototyp V-maxa został zaprezentowany w Las Vegas w październiku 1984 roku. Produkcja została rozpoczęta w 1985 r. z przeznaczeniem na rynek amerykański. W Europie premiera odbyła się rok później, natomiast na japońskim rynku pojawił sie dopiero w 1990 roku. Vmax zaprojektowany został na wzór potężnych amerykańskich motocykli HotRod, wyposażonych w silnik V8. Był to sposób Yamahy na pozyskanie tego segmentu rynku. Nowoczesny i tańszy motocykl z silnikiem V4, dorównujący osiągami HotRodom mógł brać udział w wyścigach Drag Racers, które w tym czasie zostały uznane w Stanach Zjednoczonych za dyscyplinę sportu.
Krytyka i legenda [edytuj]
Pierwszy model tego motocykla (produkowany do roku 2006) krytykowany jest za zbyt słabe hamulce w stosunku do swojej mocy i zbyt miękkie zawieszenie powodujące niestabilne zachowanie podczas brania zakrętów przy dużych prędkościach[1]. Jednocześnie atrakcyjna stylistyka nadwozia, duża moc silnika i doskonała charakterystyka jego pracy oraz nieprzeciętne przyśpieszenie pozwoliły mu zdobyć miano motocykla kultowego i pozwoliło przetrwać na rynku w niemal niezmienionej postaci przez ponad 20 lat.
Yamaha VMAX 1700 [edytuj]
| Yamaha VMax | |
 |
|
| Okres produkcji | od 2009 |
| Poprzednik | Yamaha VMax 1200 |
| Silnik | 1679 cm³, czterocylindrowy, czterosuwowy w układzie V 65° |
| Skrzynia biegów | 5-biegowa |
| Ogumienie | Przód: 120/70 R18M/C (59V) Tył: 200/50 R18M/C (76V) |
| Długość | 2395 mm |
| Szerokość | 820 mm |
| Wysokość | 1190 mm |
| Rozstaw kół | 1700 mm |
| Wysokość siodła | 775 mm |
| Masa własna | 310 kg (masa sucha) |
| Podobne | CR&S DUU Ducati Diavel Triumph Rocket III Roadster |
W 2009 roku model V-max powrócił w nowym stylu – z nowymi rozwiązaniami technicznymi oraz silnikiem o pojemności 1700 cm³, generującym moc 200 KM przy 9000 obr/min i moment obrotowy 166,8 Nm przy 6500 obr/min. Motocykl więc został ogłoszony najmocniejszym seryjnie produkowanym na świecie[potrzebne źródło]. Do tego dochodzi przyspieszenie 0-100 km/h, które zajmuje mu jedyne 2,7 s dając mu tym samym kolejny rekord[potrzebne źródło].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- http://www.scigacz.pl/Yamaha,V-Max,2009,7089.html
- http://www.scigacz.pl/Yamaha,VMax,maks,w,kazdym,calu,10600.html
- http://www.new-vmax.com/
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Motocykl (2/2012); Wydawnictwo Motor-Presse Polska Sp. z o.o., Wrocław 2012, s. 44-52, ISSN 1230-767X
