Yangwu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yangwu[1]
Yangwu[1]
Historia
Stocznia arsenał w Fuzhou
Wodowanie 23 kwietnia 1872
 Cesarstwo chińskie
Los okrętu zatopiony 23 sierpnia 1884
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 1393 ton
Długość 58,01 m
Szerokość 11,02 m
Zanurzenie 5 m
Prędkość 13 węzłów
Napęd
1 maszyna parowa, moc 1250 ihp, 1 śruba
Uzbrojenie
1×150 funtów, 8×70funtów, 2×24 funty
Załoga 200

Yangwu (chiń. upr.: 扬武; chiń. trad.: 揚武; pinyin: Yángwǔ) – chińska korweta parowa z końca XIX wieku, który zatonęła w bitwie pod Fuzhou.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Drewniana korweta z pełnym omasztowaniem i ożaglowaniem typu trójmasztowej fregaty, największy okręt zbudowany w latach 1870. w stoczni w Fuzhou. Budowa kosztowała 254 tys. taeli. Wyposażona była jedną maszyną parową napędzającą jedną śrubę; dym odprowadzał składany komin. Maszyna i kocioł skonstruowane zostały w Glasgow[2]. Określana czasem mianem krążownika[3].

Uzbrojenie okrętu składało się z odprzodowych armat Whitwortha, jednej 150-funtowej (kal. 7,5 cala, 7,5 tony), ośmiu 70-funtowych (3,5 t) i dwóch 24-funtowych[4]. Conway's... wymienia tylko działo 7,5 cala i 2 armaty 6,3 cala (podaje też większą wyporność – 1608 t)[5].

Służba[edytuj | edytuj kod]

Zbudowana pierwotnie dla flotylli Fujianu, służyła tam jako okręt szkolny. Jej dowódcami byli, pochodzący z Royal Navy, kapitanowie Luxmore i Tracey. W 1872 odbyła podróż do Japonii[2].

W 1884, w czasie wojny chińsko-francuskiej była okrętem flagowym flotylli Fujian; korwetą dowodził wówczas kapitan Zhang Cheng. Jako największy okręt chiński była głównym celem francuskiego ataku podczas bitwy pod Fuzhou[6]. Zaraz na jej początku została storpedowana przez torpedowiec No. 46[3], a następnie rozstrzelana przez francuskie krążowniki.

Przypisy

  1. Wright 2001 ↓, s. 39.
  2. 2,0 2,1 Wright 2001 ↓, s. 40.
  3. 3,0 3,1 Paweł Piotr Wieczorkiewicz: Historia wojen morskich, t.2. Warszawa: Wydawnictwo Puls, 1995, s. 261. ISBN 1-85917-030-7.
  4. Wright 2001 ↓, s. 39-40.
  5. Roger Chesneau, Eugène Kolesnik: Conway's All the World's Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 398. ISBN 0-85177-133-5.
  6. Wright 2001 ↓, s. 60-62.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Richard N.J. Wright: The Chinese Steam Navy, 1862-1945. London: Chatham Publishing, 2001. ISBN 1-86176-144-9. (ang.)