Yankee Hotel Foxtrot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yankee Hotel Foxtrot
Okładka
Album studyjny Wilco
Wydany 23 kwietnia 2002
Nagrywany jesień 2000 - 2001, Chicago
Gatunek Rock alternatywny
Country alternatywne
Rock psychodeliczny
Długość 42:11
Wytwórnia Nonesuch
Producent Wilco
Oceny
Płyta po płycie

Yankee Hotel Foxtrot – czwarty album amerykańskiego zespołu Wilco, wydany 23 kwietnia 2002 roku. Płyta porusza tematy takie, jak miłość, tożsamość, patriotyzm.

W 2012 roku album pojawił się na 493. miejscu zaktualizowanej wersji listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

Album ukończono w 2001 roku, ale wytwórnia zespołu, Reprise Records, odmówiła jego wydania. W sierpniu tego roku płyta została zamieszczona do odsłuchania na stronie internetowej zespołu. To skłoniło wytwórnię Nonesuch (tak jak Reprise część Warner Music Company) do podpisania kontraktu. Wydanie w kwietniu następnego roku odniosło duży sukces artystyczny i komercyjny. Płyta była ostatnią nagraną z multiinstrumentalistą Jayem Bennettem, a w trakcie jej nagrywania zmieniono perkusistę z Kena Coomera na Glenna Kotche.

Utwór Poor Places kończy głos kobiety z sekretarki, która powtarza frazę Yankee Hotel Foxtrot. Zespół został pozwany za bezprawne wykorzystanie tego nagrania.

Okładka[edytuj | edytuj kod]

Okładka przedstawia zdjęcie dwóch bliźniaczych wież Marina City na tle nieba w rodzinnym mieście zespołu Chicago. Przez słuchaczy często były wiązane z World Trade Center, co dodatkowo podkreśla fakt, że oryginalną datą wydania albumu miał być właśnie 11 września 2001 roku. Niemniej jednak wielu Amerykanów powiązało YHF z tymi atakami i potraktowało go jako soundtrack do narodowej traumy związanej z tymi wydarzeniami.

Recenzje[edytuj | edytuj kod]

Płyta została oceniona na 87/100 punktów na stronie Metacritic[6] i wygrała plebiscyt Village Voice Pazz & Jop na najlepszą płytę 2002 roku[7]. Album zwycięzył w większości muzycznych podsumowań roku[8]. Dzięki wysokim notom płyta znalazła się na wysokich miejscach przy podsumowaniach dekady: 3. miejscu listy Rolling Stone[9] i 4. według Pitchfork Media[10]. Dodatkowo utwory z płyt znalazły się w podsumowaniach krytyków: Poor Places na 144. według Pitchforka[11], a Jesus, Etc. na 61. zdaniem Pitchforka[12] i 67. listy Rolling Stone[9].

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie teksty autorstwa Jeffa Tweedy’ego, muzyka autorstwa Jaya Bennetta i Tweedy’ego. Wyjątki w nawiasach[13]

  1. "I Am Trying to Break Your Heart" (Tweedy) – 6:57
  2. "Kamera" – 3:29
  3. "Radio Cure" – 5:08
  4. "War on War" – 3:47
  5. "Jesus, Etc." – 3:50
  6. "Ashes of American Flags" – 4:43
  7. "Heavy Metal Drummer" (Tweedy) – 3:08
  8. "I'm the Man Who Loves You" – 3:55
  9. "Pot Kettle Black" – 4:00
  10. "Poor Places" – 5:15
  11. "Reservations" (Tweedy) – 7:22

Personel[edytuj | edytuj kod]

Wilco

Dodatkowy personel

Listy przebojów[edytuj | edytuj kod]

Przypisy