Yasunari Kawabata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yasunari Kawabata
Pisarz ok. 1932 r.
Pisarz ok. 1932 r.
Nazwa japońska
Kanji 川端 康成
Transkrypcja Hepburna Kawabata Yasunari
Yasunari Kawabata przy pracy, 1946

Yasunari Kawabata (jap. 川端 康成 Kawabata Yasunari?) ur. 14 czerwca 1899 w Osace, zm. 16 kwietnia 1972 w Zushi – prozaik i poeta japoński. Laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1968[1] jako pierwszy pisarz japoński[2].

Urodził się w Osace w bogatej i wykształconej rodzinie. Jego rodzice zmarli, kiedy miał 3 lata, parę lat później zmarła jego babcia, a tuż po niej jedyna siostra, co wywarło wielkie piętno na jego życiu i twórczości.

W latach 1920–1924 studiował na Cesarskim Uniwersytecie w Tokio. Poznał tam Kana Kikuchi (dziennikarz, dramaturg, pisarz), który zaprosił go do pracy w redakcji Bungei Shunjū, a po studiach w 1924 r. wraz z Riichi Yokomitsu (pisarz) założył pismo Bungei Jidai. Stało się ono ośrodkiem nowej orientacji literackiej, nazwanej neosensualizmem[3].

Pierwszy sukces pisarski odniósł w 1925 r., autobiograficznym opowiadaniem Izu no odoriko (jap. 伊豆の踊子 Tancerka z Izu?).

W 1931 r. ożenił się i zamieszkał w Tokio.

W czasie II wojny światowej zajmował się pracą naukową i podróżował po Mandżurii.

W latach 1948-1965 był prezesem japońskiego PEN Clubu. Wtedy też opublikował swoje najsłynniejsze powieści – Tysiąc żurawi (jap. 千羽鶴 Senba-zuru?) i Głos góry (jap. 山の音 Yama no oto?), które przyniosły mu w 1959 r. prestiżowy Medal Goethego we Frankfurcie, a w 1968 r. Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury.

Pod koniec życia był bardzo schorowany. W 1972 r. – dwa lata po samobójstwie swojego przyjaciela, Yukio Mishimy – również popełnił samobójstwo.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik szesnastolatka (jap. 十六歳の日記 Jūrokusai no nikki?, 1925)
  • Tancerka z Izu (jap. 伊豆の踊子 Izu no odoriko?, 1926)
  • Ozdoby uczuć (jap. 感情装飾 Kanjō sōshoku?, 1926)
  • Krystaliczne fantazje (jap. 水晶幻想 Suishō gensō?, 1931)
  • Pieśń liryczna (jap. 抒情歌 Jojōka?, 1932)
  • Ptaki i zwierzęta (jap. 禽獣 Kinjū?, 1935)
  • Kraina śniegu (jap. 雪国 Yukiguni?, 1935-1937)
  • Tysiąc żurawi (jap. 千羽鶴 Senba-zuru?, 1949)
  • Głos góry (jap. 山の音 Yama no oto?, 1949-1954)
  • Meijin - mistrz go (jap. 名人 Meijin?, 1951) – powieść opowiadająca o ostatniej grze wielkiego mistrza w go
  • Jezioro (jap. みづうみ Mizuumi?, 1954)
  • Śpiące piękności (jap. 眠れる美女 Nemureru bijo?, 1961)
  • Piękno i smutek (jap. 美しさと哀しみと Utsukushisa to kanashimi to?, 1961-1963)
  • Stara stolica (jap. 古都 Koto?, 1962)

Przypisy

  1. The Nobel Prize in Literature 1968 (ang.)
  2. 2,0 2,1 Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2011, s. 366. ISBN 987-83-01-17214-5.
  3. 3,0 3,1 Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2011, s. 367. ISBN 987-83-01-17214-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]