Yayuk Basuki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Yayuk Basuki
Państwo  Indonezja
Miejsce zamieszkania Dżakarta
Data i miejsce urodzenia 30 listopada 1970
Yogyakarta
Wzrost 164 cm
Masa ciała 56 kg
Gra praworęczna (oburęczny backhand)
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2004
wznowienie kariery w 2008
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 19 (6 października 1997)
Australian Open 4R (1998)
Roland Garros 3R (1996)
Wimbledon QF (1997)
US Open 2R (1991, 1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 9 WTA, 24 ITF
Najwyżej w rankingu 9 (6 lipca 1998)
Australian Open QF (1996, 1999)
Roland Garros QF (1997)
Wimbledon QF (1996)
US Open SF (1993)
Dorobek medalowy

Yayuk Basuki (ur. 30 listopada 1970 w Yogyakarcie) - tenisistka indonezyjska, zwyciężczyni zawodowych turniejów w grze pojedynczej i podwójnej, reprezentantka w Pucharze Federacji, olimpijka.

Jest córką oficera policji, treningi tenisowe rozpoczęła w wieku 7 lat. Uczęszczała do centrum sportowego w Dżakarcie oraz studiowała w Akademii Bankowości tamże. Oficjalną karierę zawodową rozpoczęła w 1990. Rok później jako pierwsza Indonezyjka triumfowała w turnieju zawodowym, wygrywając imprezę w Pattaya. W latach 1991-1994 odniosła łącznie sześć singlowych zwycięstw w cyklu WTA Tour, wszystkie w Azji. Była ponadto w dwóch finałach, w tym w turnieju na kortach trawiastych w Birmingham. Największym osiągnięciem Basuki w turnieju wielkoszlemowym był ćwierćfinał Wimbledonu w 1997 i wynik ten znacznie przyczynił się do awansu Indonezyjki na 19. miejsce w rankingu światowym gry pojedynczej w październiku 1997. Latem 1996 Basuki była w półfinale dużego turnieju Canadian Open, notując zwycięstwa nad m.in. Ivą Majoli (nr 4 WTA), Amy Frazier i Jeleną Lichowcewą.

Jeszcze większe sukcesy Basuki odniosła w grze podwójnej. W lipcu 1998 została sklasyfikowana na 9. miejscu na świecie w deblu. Najlepszą parę tworzyła z Holenderką Caroline Vis, z którą wygrała cztery turnieje (dodatkowo cztery finały), w tym Canadian Open w 1997, oraz trzy razy kwalifikowała się do turnieju Masters (1996, 1997, 1998). W 1998 Basuki i Vis osiągnęły półfinał Masters, eliminując najwyżej rozstawione Martinę Hingis i Janę Novotną. Łącznie Basuki wygrała dziewięć turniejów deblowych i zaliczyła osiem dalszych finałów. Karierę przerwała w 1999 po urodzeniu dziecka. Powróciła do rywalizacji w 2000 i odniosła jeszcze kilka sukcesów (głównie deblowych), a ostatecznie zakończyła karierę sportową na początku 2004. Jej zawodowe zarobki na korcie przekroczyły półtora miliona dolarów.

Yayuk Basuki była obok Japonek Kimiko Date i Naoko Sawamatsu czołową tenisistką azjatycką w połowie lat 90. Sezony 1991-1998 regularnie kończyła w czołowej pięćdziesiątce na świecie. Niewysoka (164 cm), praworęczna, bekhend grała jedną ręką i preferowała styl ofensywny, dzięki czemu mogła liczyć na sukcesy na szybkich nawierzchniach. Na wimbledońskiej trawie poza ćwierćfinałem w 1997 cztery razy dochodziła do 1/8 finału i trzy razy do 1/16 finału. W latach 1985-2001 występowała w reprezentacji narodowej w Pucharze Federacji, wygrywając łącznie 58 spotkań (na 28 porażek). W ramach tych rozgrywek odniosła szereg cennych zwycięstw, m.in. nad Patty Schnyder, Martiną Hingis, Silvią Fariną, Gabrielą Sabatini. Bilans pojedynków w Pucharze Federacji z Polką Katarzyną Nowak miała remisowy - 1:1 (ponadto Nowak pokonała rywalkę w ich jedynym meczu turniejowym).

Basuki broniła barw narodowych również na igrzyskach olimpijskich. W debiucie w Seulu w 1988, gdzie grała tylko w singlu, odpadła już w I rundzie. W Barcelonie w 1992 dotarła do III rundy, eliminując rozstawioną Francuzkę Mary Pierce, a ulegając późniejszej mistrzyni Jennifer Capriati (w deblu w parze z Suzanną Wibowo odpadła w I rundzie z Niemkami Anke Huber i Steffi Graf). W Atlancie (1996) start singlowy Basuki zakończyła na I rundzie (porażka z rozstawioną Słowaczką Kariną Habšudovą), a deblowy - z Romaną Tedjakusumą - na II rundzie (porażka z Novotną i Sukovą). W Sydney w 2000 wystąpiła tylko w deblu, odpadając w I rundzie z Japonkami Sugiyamą i Miyagi (partnerowała jej Wynne Prakusya). W 1998 Yauk Basuki triumfowała w grze pojedynczej na igrzyskach azjatyckich, pokonując w finale Tajkę Tamarine Tanasugarn.

W styczniu 1994 Basuki wyszła za mąż za swojego trenera Hary Suharyadi. Sukcesy sportowe przyniosły jej szereg nagród, m.in. kilkakrotnie tytuł sportowca roku w Indonezji oraz nagrodę prezydenta Sukarno w 1991, a także wyróżnienia WTA Tour.

W 2008 wznowiła karierę - występuje jednak tylko w grze podwójnej. W 2010 roku, partnerując Kimiko Date-Krumm, zagrała w wielkoszlemowym Australian Open. Przegrały w pierwszej rundzie z rozstawionymi z "dziesiątką", Sanią Mirzą i Virginią Ruano Pascual.


Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 21 kwietnia 1991 Pattaya Twarda Japonia Naoko Sawamatsu 6:2, 6:2
Zwyciężczyni 2. 26 kwietnia 1992 Kuala Lumpur Twarda Czechy Andrea Strnadová 6:3, 6:0
Zwyciężczyni 3. 18 kwietnia 1993 Pattaya Twarda Stany Zjednoczone Marianne Werdel 6:3, 6:1
Zwyciężczyni 4. 2 maja 1993 Dżakarta Twarda Stany Zjednoczone Ann Grossman 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 5. 20 lutego 1994 Pekin Twarda Japonia Kyōko Nagatsuka 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 6. 1 maja 1994 Dżakarta Twarda Argentyna Florencia Labat 6:4, 3:6, 7:6
Finalistka 1. 14 kwietnia 1996 Dżakarta Twarda Stany Zjednoczone Linda Wild walkower
Finalistka 2. 16 czerwca 1997 Birmingham Trawiasta Francja Nathalie Tauziat 6:2, 2:6, 2:6


Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 10 listopada 1991 Brentwood Dywanowa Holandia Caroline Vis Stany Zjednoczone Sandy Collins
Republika Południowej Afryki Elna Reinach
7:5, 4:6, 6:7
Finalistka 2. 27 września 1992 Tokio Twarda Japonia Nana Miyagi Stany Zjednoczone Mary Joe Fernández
Stany Zjednoczone Robin White
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 1. 3 października 1993 Sapporo Twarda Japonia Nana Miyagi Japonia Yone Kamio
Japonia Naoko Kijimuta
6:4, 6:2
Zwyciężczyni 2. 10 października 1993 Tajpej Twarda Japonia Nana Miyagi Australia Jo-Anne Faull
Australia Kristine Radford
6:4, 6:2
Finalistka 3. 10 kwietnia 1994 Tokio Twarda Japonia Nana Miyagi Japonia Mami Donoshiro
Japonia Ai Sugiyama
4:6, 1:6
Finalistka 4. 17 kwietnia 1994 Pattaya Twarda Japonia Nana Miyagi Stany Zjednoczone Patty Fendick
Stany Zjednoczone Meredith McGrath
6:7, 6:3, 3:6
Zwyciężczyni 3. 13 listopada 1994 Surabaya Twarda Indonezja Romana Tedjakusuma Japonia Kyōko Nagatsuka
Japonia Ai Sugiyama
walkower
Zwyciężczyni 4. 14 stycznia 1996 Hobart Twarda Japonia Kyōko Nagatsuka Australia Kerry-Anne Guse
Korea Południowa Sung-Hee Park
7:6, 6:3
Zwyciężczyni 5. 25 maja 1996 Strasburg Ceglana Australia Nicole Bradtke Stany Zjednoczone Marianne Werdel Witmeyer
Stany Zjednoczone Tami Jones
5:7, 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 6. 10 sierpnia 1997 Los Angeles Twarda Holandia Caroline Vis Łotwa Łarysa Sawczenko-Neiland
Czechy Helena Suková
7:6, 6:3
Zwyciężczyni 7. 17 sierpnia 1997 Montreal Twarda Holandia Caroline Vis Stany Zjednoczone Nicole Arendt
Holandia Manon Bollegraf
3:6, 7:5, 6:4
Finalistka 5. 28 września 1997 Lipsk Dywanowa Czechy Helena Suková Szwajcaria Martina Hingis
Czechy Jana Novotná
2:6, 2:6
Finalistka 6. 2 listopada 1997 Moskwa Dywanowa Holandia Caroline Vis Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
Białoruś Natalla Zwierawa
3:5, krecz
Finalistka 7. 24 maja 1998 Strasburg Ceglana Holandia Caroline Vis Francja Alexandra Fusai
Francja Nathalie Tauziat
4:6, 3:6
Finalistka 8. 23 sierpnia 1998 Montreal Twarda Holandia Caroline Vis Szwajcaria Martina Hingis
Czechy Jana Novotná
3:6, 4:6
Zwyciężczyni 8. 19 listopada 2000 Pattaya Twarda Holandia Caroline Vis Słowenia Tina Križan
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 9. 24 lutego 2001 Dubaj Twarda Holandia Caroline Vis Szwecja Åsa Svensson
Słowacja Karina Habšudová
6:0, 4:6, 6:2


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]