Yen Chia-kan
| Yen Chia-kan | |
| Chińskie nazwisko i imię | |
| Hanyu pinyin | Yán Jiāgàn |
| Wade-Giles | Yen Chia-kan |
| Zn. tradycyjne | 嚴家淦 |
| Zn. uproszczone | 严家淦 |
Yen Chia-kan (ur. 23 października 1905, zm. 24 grudnia 1993) – tajwański polityk, prezydent Republiki Chińskiej w latach 1975-1978.
Pochodził z Suzhou w prowincji Jiangsu[1]. Ukończył studia chemiczne na Uniwersytecie Świętego Jana w Szanghaju. Później był m.in. ministrem finansów (1950-1954 i 1958-1963) i gubernatorem prowincji Tajwan (1954-1957). W latach 1963-1972 piastował urząd premiera[2]. Za jego kadencji Tajwan odnotował znaczny wzrost gospodarczy, jednocześnie jednak utracił miejsce w ONZ na rzecz ChRL[1].
W latach 1966-1975 był wiceprezydentem Republiki Chińskiej[3]. Po śmierci Czang Kaj-szeka 5 kwietnia 1975 roku zgodnie z konstytucją objął urząd prezydenta. Pełnił tę funkcję do 20 maja 1978 roku, kiedy to Zgromadzenie Narodowe wybrało głową państwa Chiang Ching-kuo[4].
Po zakończeniu prezydentury był przewodniczącym Rady Chińskiego Odrodzenia Kulturalnego i dyrektorem Narodowego Muzeum Pałacowego.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Yen Chia-kan (1905-1993) (ang.). english.president.gov.tw. [dostęp 2013-04-10].
- ↑ John F. Copper, The A to Z of Taiwan (Republic of China), Scarecrow Press, Lanham 2007, s. 280.
- ↑ John F. Copper, The A to Z of Taiwan (Republic of China), Scarecrow Press, Lanham 2007, s. 283.
- ↑ John F. Copper, The A to Z of Taiwan (Republic of China), Scarecrow Press, Lanham 2007, s. 24.
|
||||||||||||||||||||