Yennefer z Vengerbergu
Yennefer z Vengerbergu – postać fikcyjna, bohaterka cyklu opowieści o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego. Czarodziejka, ukochana Geralta oraz przyszywana matka Ciri. Postać Yennefer po raz pierwszy pojawiła się w opowiadaniu Ostatnie życzenie. Pojawia się również w opowiadaniach Granica możliwości, Okruch lodu oraz Coś więcej, a także we wszystkich tomach sagi o wiedźminie. W ekranizacji z 2001 r. w roli Yennefer wystąpiła Grażyna Wolszczak.
Spis treści |
[edytuj] Życiorys
[edytuj] Wczesne dzieciństwo
W sadze o wiedźminie niewiele wiadomo o wczesnym życiu Yennefer. Wiadomo, że urodziła się w Belleteyn w 1173 roku wiedźmińskiego świata, prawdopodobnie w stolicy Aedirn – Vengerbergu. Z jej przelotnego wspomnienia w Pani Jeziora i z przemyśleń Geralta w opowiadaniu "Ostatnie Życzenie" można wnioskować, że Yennefer urodziła się garbata. Prawdopodobnie od wczesnego dzieciństwa przejawiała magiczne zdolności – była kwarteronką, tj. ćwierćelfką ze strony matki.
[edytuj] Dojrzewanie i dorosłość
Równie niewiele wiadomo o edukacji Yennefer na czarodziejkę. Bez wątpienia była wyjątkowo zdolna. Jako wykwalifikowana czarodziejka prowadziła życie pełne skandali i romansów. W pierwszej bitwie na wzgórzu Sodden została oślepiona przez Fringillę Vigo; wkrótce potem dzięki magii odzyskała wzrok. Po bitwie została najmłodszą członkinią Rady Czarodziejów. W Czasie pogardy podczas zjazdu na Thanned została niesłusznie oskarżona o zdradę stanu. Od uwięzienia uwolniła ją Francesca Findabair, która planowała umieścić ją w tajnej Loży.
[edytuj] Wygląd zewnętrzny
Yennefer słynęła ze swej urody. Mnóstwo kruczo-czarnych, gęstych loków, blada, spiczasta twarz, fiołkowe oczy, a także ładna szyja i ładne ramiona. Na ogólną aparycję składały się również inne bardzo atrakcyjne atrybuty kobiece, które były przyczyną wielu kłopotów czarodziejki. Na szyi miała czarną aksamitkę, a na aksamitce obsydianową gwiazdę, błyszczącą od brylantów. Zachowywała niezwykle młody wygląd i zgrabną, szczupłą figurę 20-latki, mimo iż miała 94 lata. Ubierała się w czerń i biel. Używała perfum o zapachu bzu i agrestu. Geralt twierdził, że miała "za wąskie wargi" i "za długi nos".
[edytuj] Charakter
Yennefer miała niezwykle wybuchowy temperament oraz cięty język. Chociaż przez wielu uważana za nieprzewidywalną, zarozumiałą oraz wyrachowaną, dla bliskich jej osób potrafiła być ciepła i troskliwa. Cechowała ją odwaga i mądrość. Czarodziejka była bardzo podstępna i niezwykle uzdolniona magicznie. Mimo że Yennefer prowadziła dość swobodne życie towarzyskie i miała wiele romansów, jej jedyną miłością pozostał Geralt. Bardzo cierpiała, kiedy wiedźmin ją zostawił, choć sama przyznała, że nie nadawałaby się na przykładną żonę. Chociaż magia poprawiła jej wygląd zewnętrzny i usunęła ułomność, Yennefer nigdy nie zapomniała, że urody nie zawdzięcza Naturze; w Ostatnim życzeniu Geralt zauważył, że w jej oczach odbija się jej pamięć o sztucznie wyleczonym kalectwie. Jak większość czarodziejek była bezpłodna, nad czym bardzo ubolewała. Bezskutecznie poszukiwała sposobu, by przywrócić płodność, wydając na to ogromne sumy pieniędzy. Niespełnioną matczyną miłość przelała na Ciri.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
