Yoshihito

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Yoshihito
Cesarz Yoshihito
Cesarz Japonii
Okres panowania od 30 lipca 1912
do 25 grudnia 1926
Poprzednik Mutsuhito
Następca Hirohito
Dane biograficzne
Urodziny 1879
Śmierć 1926
Ojciec Mutsuhito (cesarz Meiji 明治天皇)
Matka Naruko Yanagihara (柳原愛子)
Odznaczenia
Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Chryzantemy (Japonia) Order Orła Białego (Polska) Order Łaźni (Wielka Brytania) Order Słonia (Dania) Krzyż Wielki Orderu św. Olafa (Norwegii) Order Świętego Huberta (Niemcy)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Yoshihito (jap. 嘉仁 cesarz Taishō?, 大正天皇 Taishō tennō) - 123. cesarz Japonii, panował w latach 1912-1926 (od 1921 regentem był jego syn Hirohito, późniejszy następca). W młodości nosił tytuł Haru no Miya (jap. 明宮?). Wraz z jego wstąpieniem na tron przyjęto nową nazwę dla okresu jego panowania - Taishō. Nazwa ery staje się pośmiertnym imieniem cesarza. Wprowadził monogamię do nowożytnego systemu cesarskiego.

Syn cesarza Mutsuhito, od 1887 nosił oficjalnie tytuł następcy tronu. Przez całe życie nie cieszył się dobrym zdrowiem zarówno fizycznym jak i psychicznym, prawdopodobnie pod wpływem przebytego w dzieciństwie zapalenia opon mózgowych. Do historii przeszło jedno z jego nielicznych wystąpień publicznych, uroczyste otwarcie parlamentu w 1913, kiedy zamiast przemawiać rozglądał się po izbie przez zwiniętą w rulon kartę z przygotowaną mową.

Od 1919 nie pokazywał się publicznie, a wkrótce jego obowiązki przejął jako regent najstarszy syn, Hirohito.

Z małżeństwa z księżniczką Sadako (1884-1951) miał czterech synów.

Otrzymał zagraniczne odznaczenia, w tym m.in.: brytyjski Order Łaźni, polski Order Orła Białego (1923), duński Order Słonia, bawarski Order Świętego Huberta oraz japońskie: Order Chryzantemy i Order Wschodzącego Słońca, a także honorowy stopień brytyjskiego marszałka polnego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Cesarz Taishō urodził się w Tokio, 31 sierpnia 1879 r. (12 rok epoki Meiji). Jego matką była konkubina cesarza Meiji - Naruko Yanagihara. Po urodzeniu nadano mu imię Yoshihito Haru no Miya (jap. 明宮 嘉仁?). Dziecko było zdrowe. Nadworny lekarz Sōhaku Asada obecny przy porodzie odnotował jedynie egzemę, która z czasem zniknęła. W młodości wpajano mu, iż jego matką jest cesarzowa Shōken, co było powodem przeżytej traumy w momencie, gdy Yoshihito poznał prawdę.


Młodość[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z tradycją rodziny cesarskiej dziecko po urodzeniu oddaje się pod opiekę na dworze 中山忠敬. Gdy w marcu 1885 Yoshihito powrócił na dwór cesarski większość młodszego rodzeństwa cesarza już nie żyła. Nie miał także styczności z dziećmi zbliżonymi do niego wiekiem.

31 sierpnia 1887 na swoje ósme urodziny został adoptowany przez cesarzową i uzyskał prawo dziedziczenia tronu. We wrześniu tego samego roku został uczniem elitarnej szkoły Gakushūin (jap. 学習院?). Yoshihito w szkole nosił chlebak wojskowy, co było archetypem późniejszych randoseru. Zarówno rygor na uczelni, jak i wysokie wymagania, którym Yoshihito nie był w stanie sprostać były powodem powtarzania przez niego roku nauki. Od 1889 r. coroczne wyjazdy rekreacyjne do Atami stały się zwyczajem późniejszego cesarza.

W 1889 r. odbyła się ceremonia mianowania Yoshihito następcą tronu. W szkole nie było większej poprawy. Z jednej strony zauważalny był postęp w jeździectwie, z drugiej natomiast uwidaczniały się problemy z przedmiotami wymagającymi abstrakcyjnego myślenia. W 1894 r. z powodu słabego stanu zdrowia nauka stała się dla Yoshihito uciążliwa, przez co opuścił szkołę. Ciąg dalszy jego edukacji odbywał się w pałacu Akasaka, gdzie był kształcony przez prywatnych nauczycieli. Najważniejszymi przedmiotami księcia były język ojczysty, język francuski i kanbun. Szczególnym zainteresowaniem darzył kanbun, wykładany przez Ōkō Kawada. Od tego czasu stał się on jego hobby. Ten tok nauczania był niezwykle rygorystyczny i intensywny.

Małżeństwo i podróże[edytuj | edytuj kod]

1907 rok, Hanseong (dzisiejszy Seul). Od lewej: książę Yoshihito, książę Euimin, Takehito Arisugawa.

10 maja 1900 r. Yoshihito poślubił Sadako Kujō. W tym czasie miała ona 15 lat. Ślub odbył się w przyspieszonym terminie ze względu na słaby stan zdrowia Yoshihito. Wydarzenie to było niezwykle radosnym w życiu księcia. W przeciwieństwie do cesarza Meiji, następca tronu zdecydował się na monogamię. Cesarz Taishō był pierwszym cesarzem Japonii żyjącym w monogamii (jego następca - cesarz Shōwa podtrzymał tę tradycję).

Po ślubie zdrowie księcia uległo poprawie, dzięki czemu mógł podróżować po Japonii. Zwiedził cały kraj z wyjątkiem prefektury Okinawa. Podczas podróży Yoshihito lubował się w tworzeniu kanshi (jap. 漢詩 - poezja chińska?), w odróżnieniu od swojego ojca, cesarza Meiji, który preferował waka.

W 1907 r. Yoshihito złożył wizytę cesarzowi Sunjongowi i księciu Euiminowi w Cesarstwie Koreańskim. Mimo że Cesarstwo Koreańskie było pod protektoratem Japonii, uznaje się, że Yoshihito był pierwszym księciem Japonii, który odbył podróż zagraniczną. Książę Euimin wywarł bardzo pozytywne wrażenie na przyszłym cesarzu Japonii, co stało się powodem rozpoczęcia przez niego nauki języka koreańskiego.

Intronizacja[edytuj | edytuj kod]

30 lipca 1912 zmarł cesarz Meiji i jego rolę przejął Yoshihito. Nastąpiła era Taishō. Trzy lata później, w 1915 r. odbyła się ceremonia intronizacji (Sokui no rei) w Pałacu Cesarskim w Kioto, podczas której stwierdzono pogorszenie się stanu zdrowia psychicznego cesarza Taishō. Powodem była nagła zmiana otoczenia i nadmiar stresu związanego z pełnioną funkcją.

W tym czasie służba w domu rodziny cesarskiej została wysłana na urlop, a cesarz nabierał sił pływając jachtem, jeżdżąc konno i tworząc wiersze w stylu chińskim. Gdy Japonia przystąpiła do I wojny światowej swoboda cesarza została ograniczona.

Śmierć cesarza[edytuj | edytuj kod]

Od około 1917 r. stan zdrowia cesarza ulegał stałemu pogorszeniu, przez co zaczął on wycofywać się z życia publicznego, a od 1919 r. zaprzestał wydawania uroczystych przyjęć i odczytywania rozporządzeń.

W dniu 21 listopada 1921 r. 20-letni książę Hirohito objął urząd regenta, a cesarz Taishō wycofał się z pełnienia funkcji oficjalnych. Stan zdrowia cesarza został podany do publicznej wiadomości w publikacji: "Księga kondycji Jego Cesarskiej Mości" (jap. 天皇陛下御容体書). Z tego powodu w następnych latach cesarz Taishō był nazywany "chorowitym cesarzem" (jap. 病弱な天皇 - byōjaku na tennō).

W kolejnych latach próbowano ratować zdrowie cesarza poprzez zmianę klimatu. Jednakże w listopadzie 1926 r. nastąpiło gwałtowne pogorszenie i 25 grudnia tego samego roku o godzinie 1:25 w nocy, podczas pobytu w swojej rezydencji w mieście Hayama, cesarz Taishō zmarł. Przeżył 47 lat.

Otrzymał imię pośmiertne Taishō (jap. 大正天皇). 8 lutego 1927. Jako pierwszy cesarz został pochowany w Tokio.

Dzieci cesarza[edytuj | edytuj kod]

Synowie cesarza Taishō. Od lewej: Hirohito, Takahito, Nobuhito, Yasuhito
1904 r., cesarz Taishō z dziećmi: Hirohito i Yasuhito

Ze związku z Cesarzową Teimei Cesarz Taishō miał 4 synów:

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

Cesarz Taishō Ojciec:
Cesarz Meiji
Dziadek:
Cesarz Kōmei
Pradziadek:
Cesarz Ninkō
Prababcia:
Naoko Ōgimachi (jap. 正親町雅子?)
Babcia:
Yoshiko Nakayama (jap. 中山慶子?)
Pradziadek:
Tadayasu Nakayama (jap. 中山忠能?)
Prababcia:
Aiko Nakayama (jap. 中山愛子?)
Matka:
Naruko Yanagihara (jap. 柳原愛子?)
Dziadek:
?
Pradziadek:
?
Prababcia:
?
Babcia:
?
Pradziadek:
?
Prababcia:
?

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]


Poprzednik
Mutsuhito
Imperial Seal of Japan.svg Cesarz Japonii
1912-1926
Imperial Seal of Japan.svg Następca
Hirohito