Yu Shaoteng

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Yu.
Yu Shaoteng
Państwo  Chiny
Data i miejsce urodzenia 26 marca 1979
Kanton
Tytuł szachowy arcymistrz (2004)
Ranking 2507 (01.05.2012)
Miejsce w kraju 19
Gnome-go-next.svg Chińscy arcymistrzowie szachowi

Yu Shaoteng (chiń. upr.: 余少腾; chiń. trad.: 餘少騰; pinyin: Yú Shàoténg; ur. 26 marca 1979 w Kantonie) – chiński szachista, arcymistrz od 2004 roku.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W 1995 r. wystąpił na mistrzostwach świata juniorów do 16 lat, dzieląc V-VI miejsce. W 1998 r. reprezentował Chinę na rozegranej w Eliście szachowej olimpiadzie[1], natomiast w 1999 w Shenyangu – na drużynowych mistrzostwach Azji, na których zdobył złoty medal wspólnie z drużyną[2]. W 2001 r. podzielił II m. w otwartym turnieju w Wijk aan Zee (za Viktoriją Čmilytė, wspólnie z Alexandre Dgebuadze i Andrijem Maksimenko), zwyciężył w Agneaux i Tiencinie oraz wystąpił w Moskwie w pucharowym turnieju o mistrzostwo świata, w I rundzie przegrywając z Zhangiem Zhongiem[3]. W 2002 r. wypełnił dwie arcymistrzowskie normy (na otwartych turniejach w Trignacu i Linares) oraz zwyciężył w San Sebastián, w 2003 r. po raz drugi w karierze wystąpił drużynowych mistrzostwach Azji, natomiast w 2004 r. wypełnił w Bangkoku (na turniejach 2nd ASEAN Masters i 3rd ASEAN Masters) dwie kolejne normy na tytuł arcymistrza. W 2005 r. zwyciężył (wspólnie z Wangiem Rui i Wangiem Hao) w turnieju strefowym w Pekinie i awansował do turnieju o Puchar Świata (w pierwszej rundzie tego turnieju przegrał z Pentalą Harikrishna)[4]. W 2009 r. zajął IV m. w indywidualnych mistrzostwach Azji[5], po raz drugi w karierze zdobywając awans do turnieju o Puchar Świata. Podobnie jak w 2005 r., również w tym przypadku zakończył udział w I rundzie, przegrywając z Maximem Vachierem-Lagrave[6].

Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2002 r., z wynikiem 2550 punktów dzielił wówczas 8-9. miejsce (wspólnie z Zhangiem Pengxiangiem) wśród chińskich szachistów[7].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]