Yue (ludy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy dawnych plemion. Zobacz też: język kantoński.

Yue (chin. trad.: 越; chin. upr.: 越; pinyin: Yuè; wiet.: Việt; spotykane także jako Yueh lub Yuet) − nazwa odnosząca się do starożytnych, zarówno zsinicyzowanych, jak i niezsinicyzowanych, plemion z południa Chin, często używana również jako 100 Yue (chin.: 百越; pinyin:Bǎi Yuè; wiet.: Bách Việt).

Pojęcie to jest związane z wietnamskim mitem, według którego plemiona zamieszkujące tereny na południe od rzeki Jangcy pochodzą od potomków mitycznych rodziców: Matki-Ptaka Âu Cơ i Ojca-Smoka Lạc Long Quâna. Lạc Long Quân był wnukiem Thần Nônga (chin.: Shennonga), mitycznego cesarza, który podzielił Ziemię między swoich dwóch synów: starszy De Nghi dostał tereny na północ od rzeki Jangcy, a młodszy Lộc Tục, ojciec Lạc Long Quâna, na południe. Według legendy Âu Cơ zniosła 100 jaj, które zostały zapłodnione przez Ojca-Smoka Lạc Long Quâna. Potomstwo zostało podzielone równo między rodziców. Âu Cơ zabrała swoich w góry, gdzie nauczyła ich uprawiać ryż, hodować jedwabniki i wszystkich umiejętności potrzebnych w gospodarstwie. Ojciec zabrał swoich nad morze, gdzie wpoił im odwagę i umiłowanie wolności. Mimo rozdzielenia potomstwo zachowało świadomość braterstwa i wspólnego pochodzenia. Obecnie nazwę Yue stosuje się głównie w odniesieniu do ludności zamieszkującej południowe Chiny i mówiącej dialektem kantońskim.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]