Zęby smoka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zęby smoka w MRU

Zęby smoka (niem. Höcker - garb) - jest to nazwa zwyczajowa fortyfikacji używanej w czasie II wojny światowej. Były to żelbetowe bryły, o kształcie ostrosłupa ściętego, o wysokości 90 cm - 120 cm. "Zęby" były ustawione w kilku rzędach i miały wspólny fundament. Używano ich jako bariery przeciwczołgowej, która za zadanie miała spowolnić czołgi przeciwnika na tyle, że stawały się łatwym celem dla oddziałów przeciwpancernych. Dodatkowym ulepszeniem było stosowanie ich z innymi przeszkodami, jak np. rowami przeciwczołgowymi.

Ten typ barier był powszechnie używany na frontach II wojny światowej. W Polsce możemy je obserwować np. w Międzyrzeckim Rejonie Umocnionym.

Żołnierze polscy stacjonujący podczas II wojny światowej w Wielkiej Brytanii nazywali ten typ bariery "pimplami" (od ang. pimple - pryszcz)[potrzebne źródło].

Zobacz też [edytuj]

Commons in image icon.svg

Linki zewnętrzne [edytuj]