Złącze m-s

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Złącze m-s (metal-półprzewodnik) - złącze metalu z półprzewodnikiem powstałe poprzez pokrycie metalem płytki z półprzewodnika. Złącze m-s może mieć jedną z 2 charakterystyk prądowo - napięciowych:

  • liniową - złącze o charakterze omowym (opornościowym)
  • nieliniową - złącze prostujące, tzw. "złącze Schottky'ego"

rodzaj charakterystyki jest zależny od relacji pracy wyjścia elektronu z metalu do półprzewodnika i na odwrót, oraz od koncentracji stanów powierzchniowych półprzewodnika.

Uproszczony model złącza m-s[edytuj | edytuj kod]

Zlacze m-s.gif

Jeśli praca wyjścia elektronu z metalu - Wm, jest mniejsza od pracy wyjścia elektronu z półprzewodnika typu "n", to mamy do czynienia z charakterystyka omową złącza - elektrony przechodzą z metalu do półprzewodnika, powodując efekt większego domieszkowania na złączu co powoduje zagięcie pasm "w dół" - (porównaj model pasmowy półprzewodnika) przeważa rezystancja półprzewodnika nad rezystancją złącza. W przeciwnym wypadku mamy do czynienia z charakterystyką nieliniową złącza, w którym elektrony przepływają do metalu, tworząc w półprzewodniku obszar zubożony, powodujący większą rezystancję złącza.

dla półprzewodnika typu "p" sytuacja jest odwrotna:

  • Wm>Ws - liniowość złącza
  • Wm<Ws - złącze nieliniowe

Gdzie W to praca wyjścia elektronu, Wm z metalu, Ws z półprzewodnika (z ang. semiconductor).