Złocieniec alpejski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Złocieniec alpejski | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | astrowce |
| Rodzina | astrowate |
| Podrodzina | Asteroideae |
| Rodzaj | złocieniec |
| Gatunek | złocieniec alpejski |
| Nazwa systematyczna | |
| Leucanthemopsis alpina (L.) Heywood[2] Anales Inst. Bot. Cavanilles 32(2): 182. 1975 |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Złocieniec alpejski (Leucanthemopsis alpina) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. W Polsce występuje podgatunek złocieniec alpejski tatrzański (Leucanthemopsis alpina subsp. tatrae (Vierh.) Holub.)[3] i naturalnie rośnie wyłącznie w Tatrach[4].
Spis treści |
Nazewnictwo [edytuj]
- Synonimy nazwy naukowej[2]:
- Chamaemelum alpinum (L.) E.H.L.Krause,
- Chrysanthemum alpinum L.,
- Leucanthemum alpinum Lam.
- Leucanthemum alpinum var. cuneifolium Murr
- Pyrethrum alpinum (L.) Schrank,
- Pyrethrum alpinum subsp. cuneifolium (Murr) Tzvelev
- Tanacetum alpinum (L.) Sch.Bip.
- Takson znany jest pod kilkoma nazwami polskimi: złocieniec alpejski, wrotycz alpejski, złocień alpejski. Według Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski prawidłowa jest ta pierwsza nazwa[3].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Tworzy luźne kępki złożone z liści tworzących przyziemną rozetkę oraz pojedynczych łodyg kwiatowych.
- Łodyga
- Wzniesione, walcowate i nierozgałęziające się łodygi o wysokości 5-15 cm. Są delikatnie omszone. Łodygi kwiatowe są bardzo słabo ulistnione, jedynie w dolnej części wyrastają na nich drobne listki.
- Liście
- Liście odziomkowe pierzasto-sieczne lub pierzasto-klapowane, o blaszce zbiegającej w ogonek. Są obustronnie owłosione, lub tylko na spodniej stronie.
- Kwiaty
- Na szczycie łodygi kwiatowej wyrasta jeden tylko koszyczek, swoim wyglądem niemal do złudzenia przypominający koszyczek stokrotki pospolitej. Ma średnicę 2-3,5 cm, a łuski jego okrywy są szeroko czarnobrunatno obrzeżone. Dno koszyczka jest prawie płaskie. Obrzeżenie koszyczka stanowi pojedynczy rząd kwiatów języczkowych o białych płatkach korony. Kielich w postaci błoniastego rąbka. Mają one 2-3 razy większą długość od szerokości. Przed rozkwitnięciem koszyczki są zwieszone, w czasie kwitnięcia łodyżka kwiatowa wyprostowuje się.
- Owoc
- Niełupki z 5 cienkimi żeberkami. Mają długość ok. 3 mm i posiadają błoniasty rąbek (pochodzący z kielicha).
Biologia i ekologia [edytuj]
- Rozwój
- Bylina. Kwitnie od lipca do sierpnia, jest owadopylna lub samopylna. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.
- Siedlisko
- Prawdziwie wysokogórska roślina. Występuje od piętra kosówki aż po najwyższe szczyty Tatr (Gerlach 2655 m n.p.m.), głównie na granitowym podłożu.
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Salicetalia herbaceae[5].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
- ↑ 2,0 2,1 The Plant List Leucanthemopsis alpina. [dostęp 20011-06-18].
- ↑ 3,0 3,1 Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Flowering plants and pteridophytes of Poland : a checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 2002. ISBN 83-85444-83-1.
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
