Złodziej gniazd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Złodziej gniazd
Złodziej gniazd
Malarz Pieter Bruegel
Rok wykonania 1568
Technika wykonania olej na desce
Rozmiar 59 x 68 cm
Muzeum Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu

Złodziej gniazd – obraz niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla.

Jest to jeden z ostatnich obrazów Pietera Bruegela. Przez Waldemara Łysiaka uważany jest za "testament" malarza[1]. Jest inny niż wcześniejsze prace mistrza, brak na nim nagromadzonych postaci. Jest za to jedna duża postać wieśniaka wskazująca na drugą, nieco mniejszą postać chłopca wiszącego na drzewie. Chłopiec zwisa z gałęzi i próbuje wykraść jajka z gniazda. Scena ma obrazować przysłowie niderlandzkie wzywające do działania: ten kto wie, gdzie znajduje się gniazdo, ten wie; ten, kto bierze, ten je ma. Obrazowana postać znajduje się jednak na drugim planie; została przedstawiona w przechylonej pozycji sugerującej przyszły upadek (jej kapelusz już spada na ziemię). Pierwszy plan zdominowany jest przez prawie trzykrotnie większą postać wieśniaka, który wydaje się zamyślony i nie zauważa, iż za moment może wpaść do strumienia.

Dla Bruegela najważniejszą obok przekazu moralizatorskiego było artystyczne wyrażenie ludzkiego ciała w momencie upadku. Wieśniak wskazuje na omal spadającego ptasznika, a sam w tym samym czasie wpada do strumienia. Jego ciało jest pochylone do przodu, ręka skierowana ponad ramię wykrzywiona jest do tyłu, a spojrzenie skierowane jest ku górze. W ten sposób malarz uzyskał w ciele trzy kierunki: do przodu, do tyłu i do góry. Dopełnieniem dla sceny i jej uwypukleniem jest spokojna równina na dalszym planie. Podobny eksperyment artystyczny Bruegel zastosował we wcześniejszym swoim dziele Ślepcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rose-Marie Hagen, Rainer Hageen: Bruegel. Dzieła wszystkie. Warszawa: Edipresse, 2001. ISBN 83-913311-5-6.

Przypisy

  1. Tak jak pozostałe cztery dzieła powstałe w ostatnim roku życia Bruegela. Waldemar Łysiak Malarstwo białego człowieka wyd. Nobolis Warszawa 2010, ISBN 978-83-60297-38-4 t.4 s.39