Złom (metalurgia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Złom żeliwny
Zbrykietowany złom samochodowy
Wikimedia Commons

Złom – w metalurgii nazwa przedmiotów metalowych, przeznaczonych do wykorzystania w procesie recyklingu poprzez ich ponowne przetopienie (złomowanie). Do złomu należą np. metalowe odpady produkcyjne, wyroby metalowe nie nadające się do naprawy, elementy konstrukcji pochodzące z rozbiórki, odpady komunalne z metalu, wyeksploatowane samochody (pozbawione elementów niemetalicznych, tzn. tapicerki, uszczelek, płynów itd.), maszyny, urządzenia i ich części, konstrukcje stalowe uszkodzone mechanicznie, skorodowane, bądź nienadające się do dalszej, bezpiecznej eksploatacji itp.

Podział złomu[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na materiał, z którego pochodzi, złom dzieli się na:

Złom stalowy[edytuj | edytuj kod]

Złom stalowy ma 2 główne gatunki:

  • Złom wsadowy – złom posiadający takie wymiary, postać i skład chemiczny, które pozwalają na bezpośrednie wykorzystanie go jako wsadu w piecach hutniczych. Grubość od 4 mm. Pozostałe wymiary 1500 mm x 500 mm x 500 mm.
  • Złom niewsadowy – złom, który musi zostać poddany obróbce termicznej lub mechanicznej dla uzyskania potrzebnych wymiarów, postaci i masy przed wykorzystaniem go jako wsadu w piecu hutniczym.

Jako rodzaje złomu niewsadowego, wyróżnia się m.in.:

  • Złom ciężki – grubość min. 6 mm (np. pręty zbrojeniowe, grube rury).
  • Złom lekki – grubość max. 4 mm (np. blacha).

Złom żeliwny[edytuj | edytuj kod]

  • Żeliwny maszynowy – tzw. żeliwo ciemne (np. korpusy silników).
  • Żeliwny handlowy – tzw. żeliwo białe (np. instalacje sanitarne).

Kolor żeliwa wynika z jego właściwości. Dokładniej, zależy od szybkości chłodzenia żeliwa po odlaniu do formy.

Złom metali nieżelaznych[edytuj | edytuj kod]

Obejmuje złom:

Osobna kategoria to złom jubilerski.

Złom użytkowy[edytuj | edytuj kod]

Złom użytkowy jest to złom, który nadaje się do wykorzystania w celach innych niż jego przetopienie. Jest on sprzedawany przez składnice złomu i punkty skupu na życzenie ich klientów.

Obrót złomem[edytuj | edytuj kod]

Obrót złomem ma miejsce w punktach skupu złomu i w składnicach złomu. Największymi dostawcami złomu są producenci z przemysłu metalowego, maszynowego, maszyn i urządzeń oraz środków transportu. Dostawcami złomu są też gminy (segregacja odpadów), a także zajmujący się pozyskiwaniem i odsprzedażą złomu zbieracze złomu, tworzący nieformalne i niezrzeszone grupy[1].

Przypisy

  1. Jan den Boer, Monika Żurańska-Skalny. Kim są zbieracze?. „Recykling”, s. 38-39, 15.07.2011. Abrys Wydawnictwa Komunale. ISSN 1731-9927. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]