Złota Bulla Karola IV

Z Wikipedii

Złota Bulla Karola IV - dokument reformujący ustrój Rzeszy Niemieckiej. Przyjęta w 1355 na sejmie w Norymberdze, wydana przez cesarza rzymsko-niemieckiego Karola IV Luksemburskiego.

[edytuj] Postanowienia

Ogłoszona 10 stycznia 1356, sankcjonowała nowy ustrój kraju. Ustalała liczbę siedmiu elektorów:

trzech elektorów duchownych:

• arcybiskupa Moguncji – kanclerza Rzeszy
• arcybiskupa Trewiru – kanclerza Burgundii
• arcybiskupa Kolonii – kanclerza Włoch

i czterech elektorów świeckich:

• króla Czech – cześnika Rzeszy
• palatyna Reńskiego – stolnika Rzeszy
• margrabiego brandenburskiego – komornika Rzeszy
• księcia Sasko-Wirtemberskiego – marszałka Rzeszy

Owych siedmiu elektorów miało wybierać cesarza. Reprezentowali dwa stany - świecki i duchowny. Stanowiska miały w przypadku świeckich zawsze przechodzić na najstarszego syna. Po śmierci króla, kanclerz Rzeszy zwoływał w ciągu miesiąca sejm do Frankfurtu nad Menem. Bulla dawała ogromne prawa elektorom w swoich posiadłościach, w praktyce czyniąc ich niezależnymi.

To jest tylko zalążek artykułu historycznego. Jeśli możesz, rozbuduj go.