Złota Bulla z Rimini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Złota Bulla z Rimini – datowany na 26 marca 1226 roku dokument wydany w mieście Rimini we Włoszech przez cesarza rzymsko-niemieckiego Fryderyka II.

W akcie tym Fryderyk II, uznając siebie samego za seniora zarówno zakonu krzyżackiego, jak i Polski, a jednocześnie uniwersalnego władcę chrześcijańskiej Europy, nadał Krzyżakom prawa do wszystkich ziem, jakie zdobędą podczas misji w Prusach.

Wydanie Złotej Bulli było rezultatem zabiegów wielkiego mistrza krzyżackiego Hermanna von Salza, zasłużonego współpracownika i przyjaciela cesarza. Złota Bulla stała się dla Krzyżaków podstawą żądań uznania legalności ich podbojów także w późniejszych wiekach. Ostatnio kwestionuje się (prof. Tomasz Jasiński[1] autentyczność zamieszczonej na dokumencie daty. Najprawdopodobniej dokument został antydatowany, a w rzeczywistości wydano go dopiero ok. 1235 r. kiedy to Krzyżacy poczuli się zagrożeni utratą ziemi dobrzyńskiej na rzecz Konrada Mazowieckiego.

Przypisy

  1. Tomasz Jasiński, Zlota Bulla Fryderyka II dla zakonu krzyzackiego z roku rzekomo 1226, "Roczniki Historyczne", 60, 1994, pp. 107-154.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]