Złota Bulla z Rimini
Złota Bulla z Rimini – datowany na 26 marca 1226 roku dokument wydany w mieście Rimini we Włoszech przez cesarza rzymsko-niemieckiego Fryderyka II.
W akcie tym Fryderyk II, uznając siebie samego za seniora zarówno zakonu krzyżackiego, jak i Polski, a jednocześnie uniwersalnego władcę chrześcijańskiej Europy, nadał Krzyżakom prawa do wszystkich ziem, jakie zdobędą podczas misji w Prusach.
Wydanie Złotej Bulli było rezultatem zabiegów wielkiego mistrza krzyżackiego Hermanna von Salza, zasłużonego współpracownika i przyjaciela cesarza. Złota Bulla stała się dla Krzyżaków podstawą żądań uznania legalności ich podbojów także w późniejszych wiekach. Ostatnio kwestionuje się (prof. Tomasz Jasiński[1] autentyczność zamieszczonej na dokumencie daty. Najprawdopodobniej dokument został antydatowany, a w rzeczywistości wydano go dopiero ok. 1235 r. kiedy to Krzyżacy poczuli się zagrożeni utratą ziemi dobrzyńskiej na rzecz Konrada Mazowieckiego.
Przypisy
- ↑ Tomasz Jasiński, Zlota Bulla Fryderyka II dla zakonu krzyzackiego z roku rzekomo 1226, "Roczniki Historyczne", 60, 1994, pp. 107-154.