Złota Orda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ałtan Ordyn Ułs
Złota Orda
Imperium mongolskie ok. 1260 - 1502 Wielka Orda
Chanat Kazański
Chanat Krymski
Chanat Syberyjski
Chanat Uzbecki
Chanat Astrachański
Stolica Saraj
Ostatnia głowa państwa chan Sajid Ahmed
Data powstania ok. 1260
Data likwidacji 1502
Mapa Złotej Ordy
Złota Orda za Ozbega
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Złota Orda (mong. Алтан Ордын улс tatar. Алтын Урда) – również Chanat Kipczacki[1], historyczne państwo mongolskie, założone ok. 1240 r. w zachodniej części imperium Czyngis-chana przez jego wnuka Batu-chana, ze stolicą w Saraj Batu.

Po podbojach w swym największym zasięgu obejmowało terytoria na zachód od Irtyszu do gór Kaukazu, Morza Czarnego i dorzecza Wołgi i Kamy, przy uzależnieniu wszystkich księstw ruskich. Początkowo była podzielona na dwie odrębne części: Błękitną Ordę (właściwą, zachodnią) i Białą Ordę (wschodnią). Obie części połączył w 1378 Tochtamysz.

W 1375 roku całe państwo zostało podbite i zwasalizowane przez Timura Chromego.

Od XIV wieku kraj pogrążał się w stopniowej destabilizacji. Na początku XV wieku rozpadło się na chanaty syberyjski, astrachański, kazański, krymski, uzbecki i inne. Po 1435 r. nastąpiła odbudowa kraju jako Wielka Orda. Kres Wielkiej Ordzie położył najazd wojsk chanatu krymskiego pod wodzą chana Mengli I Gireja w 1502 roku.

Chanowie Błękitnej Ordy i Złotej Ordy[edytuj | edytuj kod]

Chanowie Złotej Ordy[edytuj | edytuj kod]

Złota Orda w 1389

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. britannica.com: Golden Horde (ang.). [dostęp 2014-03-19].