Złoty Mikrofon
| Złoty Mikrofon | |
| Nagroda za | „przyczynienie się do utrzymania wysokiego poziomu, rozwoju i popularyzacji radia publicznego” |
| Prezenter | Polskie Radio |
| Lokalizacja | |
| Pierwsze rozdanie | 1969 |
Złoty Mikrofon – nagroda Polskiego Radia przyznawana od 1969 roku osobom, których działanie przyczynia się do utrzymania wysokiego poziomu, rozwoju i popularyzacji radia publicznego[1] oraz za wybitne osiągnięcia twórcze dla radia publicznego[2].
Kandydaci do nagrody wybierani są z różnych ważnych obszarów twórczości radiowej m.in. teatru, muzyki, literatury, reportażu, polityki, realizacji dźwięku oraz korespondencji zagranicznej[1]. Nagrodę można otrzymać jedynie raz w życiu[3].
Do roku 2008 włącznie, Złote Mikrofony otrzymało prawie 200 osób[1].
Spis treści |
[edytuj] 2011
Nagrodzeni:[4]
- Piotr Baron – „za osobowość radiową i głos nierozerwalnie związany z Programem III Polskiego Radia”
- Hanna Bogoryja-Zakrzewska – za „wrażliwość i styl, które pozwalają odsłaniać najgłębsze tajniki osobowości bohaterów jej reportaży”
- Anna Stempniak-Juśkiewicz – za „miłość do literatury i sztuki oraz dbałość o miejsce kultury w Programie Pierwszym Polskiego Radia”
- Danuta Stenka – za „wybitne role wykreowane w Teatrze Polskiego Radia”.
- Henryk Urbaś – za „traktowanie sportu jako części kultury narodowej oraz za pielęgnowanie tradycji Redakcji Sportowej Polskiego Radia”
- Tadeusz Strugała – Diamentowa Batuta za „wybitne zasługi dla polskiej i światowej kultury muzycznej, w uznaniu działalności dyrygenckiej o szczególnym znaczeniu dla polskiego życia muzycznego, a także dla uhonorowania związków z Polskim Radiem”
- zespół autorów i realizatorów powieści radiowej „Matysiakowie” (Dżennet Połtorzycka-Stampf'l, Janusz Adam Dziewiątkowski, Stanisława Grotowska, Waldemar Modestowicz, Ewa Szałkowska i Maria Chludzińska) – Honorowy Złoty Mikrofon za „wybitne osiągnięcia artystyczne, wieloletni żywy kontakt ze słuchaczami, za inicjatywy uruchamiające ogromną aktywność społeczną”
[edytuj] 2010
Nagrodzeni:[5]
- Andrzej Ferenc – „za talent, głos i miłość do Polskiego Radia"
- Piotr Frydryszek – „za wybitne osiągnięcia twórcze i organizacyjne dla radia publicznego”
- Anna Kaczkowska – „za sztukę reportażu i kształtowanie wrażliwości artystycznej słuchaczy”
- Marcin Majchrowski – „za kompetencje, wielką kulturę i piękną polszczyznę w relacjonowaniu wydarzeń życia muzycznego”
- Maria Pańczyk-Poździej – „za ukochanie ziemi śląskiej oraz upór w propagowaniu gwary i obyczaju tego regionu”
- Dorota Truszczak – „za nowoczesną popularyzację nauki na antenie Polskiego Radia”
- Jan Warenycia – „za nowatorstwo w kształtowaniu radia artystycznego”
- Andrzej Markowski – Honorowy Złoty Mikrofon „za wybitne osiągnięcia w propagowaniu pięknej polszczyzny na wszystkich antenach Polskiego Radia”
- Łukasz Turski – Honorowy Złoty Mikrofon „za pomysł Pikniku Naukowego i propagowanie nauki na wszystkich antenach Polskiego Radia”
[edytuj] 2009
Nagrodzeni:[7]
- Piotr Kamiński – „za erudycję, gust estetyczny i wzbogacanie wrażliwości na misterium teatru operowego"
- Krzysztof Renik – „za mistrzowski warsztat, rzetelność dziennikarską i pasję w przybliżaniu problemów współczesnego świata”
- Maria Szabłowska-Szabel – „za umiejętność wywoływania uśmiechu w big beatowym rytmie, w wyjątkowym stylu radiowej narracji”
- Henryk Talar – „za wybitne kreacje stworzone w Teatrze Polskiego Radia, które pozwalają wierzyć w ludzi i sens życia”
- Tomasz Zimoch – „za wiedzę i emocje, które pozwalają zobaczyć w radiu świat sportuhaczami”
- Lesław Skinder – Honorowy Złoty Mikrofon „za niezwykłe wzruszenia, za wspaniałą umiejętność malowania słowem relacji sportowych oraz za stworzenie od fundamentów polskiej szkoły na Białorusi i za bezustanne czuwanie, aby uczącym się tam dzieciom nigdy niczego nie zabrakło”.
[edytuj] 2008
-
- Andrzej Matul (przewodniczący), Lech Dudzik, Krystyna Kępska-Michalska, Marek Mądrzejewski, Piotr Metz, Piotr Orawski i Anna Sekudewicz
- Piotr Adamczyk – „za wszechstronne aktorstwo radiowe i wybitne interpretacje postaci literackich w Teatrze Polskiego Radia”
- Andrzej Chłopecki – „za wyczucie i świetną znajomość materii, erudycję, barwność, lekkość, komunikatywność języka, doskonały warsztat słowa oraz za ogromną rolę w kształtowaniu obrazu polskiej muzyki współczesnej w Polsce i za granicą”
- Agnieszka Duczmal (założycielka, dyrektor i dyrygentka Orkiestry Kameralnej Polskiego Radia "Amadeus") – Honorowy Złoty Mikrofon z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej – „w dowód uznania dla najwyższego poziomu dyrygenckiego i wyobraźni muzycznej”
- Alicja Grembowicz (reportażystka) – „za błyskotliwość i talent wsparte wzorowym warsztatem w tworzeniu reportażu radiowego, poparte dociekliwością, pasją społecznikowską i znakomitym wyczuciem dramaturgii”
- Jakub Strzyczkowski – „za talent, dar przekonywania i umiejętność rozmawiania ze słuchaczami”
- Paweł Sztompke – „za ogromną wiedzę i popularyzację polskiej muzyki rozrywkowej i filmowej w znakomitym kontakcie ze słuchaczami na antenach Polskiego Radia”
[edytuj] 2007
Skład kapituły:[11]
-
- Krystyna Kępska-Michalska (przewodnicząca), Maria Baliszewska, Hanna Maria Giza, Piotr Kaczkowski, Irena Piłatowska, Marcin Wolski i Andrzej Zaorski
- Grażyna Barszczewska – „za wszechstronność i wysoki kunszt aktorski w bogatym dorobku radiowym” (liczne role w słuchowiskach oraz interpretacje poezji i prozy)
- Krzysztof Górski (dziennikarz i komentator radiowy, założyciel Centrum Historii Polskiej Radiofonii) – „za zasługi w popularyzacji historii Polskiego Radia oraz dorobek dziennikarski ze szczególnym uwzględnieniem programów ekumenicznych”
- Piotr Metz – „za osobowość radiową i nowe formy popularyzacji muzyki rozrywkowej”
- Marek Mądrzejewski (dziennikarz Programu 1, specjalizujący się w publicystyce społecznej i politycznej) – „za obiektywizm i rzetelność dziennikarską w podejmowaniu najtrudniejszych tematów politycznych”
- Piotr Orawski (publicysta muzyczny Programu 2) – „za erudycję, kulturę antenową i wybitną rolę w popularyzacji muzyki klasycznej”
[edytuj] 2006
Skład kapituły:[2]
-
- Krzysztof Michalski (przewodniczący), Maria Baliszewska, Andrzej Brzoska, Lech Dudzik, Krystyna Kępska-Michalska, Wiesław Molak, Irena Piłatowska i Katarzyna Rutkowska-Newman (sekretarz Kapituły)
- Hanna Maria Giza – „za szczególną wrażliwość w prezentacji problemów i ludzi kultury oraz popularyzację nauki”
- Krzysztof Gosztyła – „za mistrzowską interpretację prozy i poezji w Teatrze Polskiego Radia”
- Małgorzata Kandefer (członek Etyki Polskiego Radia) – „za znakomitą prezentację wiedzy prawnej i pomoc w rozwiązywaniu życiowych problemów słuchaczy Polskiego Radia”
- Wojciech Mann – „za dowcip, inteligencję, wiedzę i błyskotliwość, za wybitną osobowość radiową”
- Andrzej Zaorski – „za wszechstronny talent i umiejętności ofiarowane Polskiemu Radiu”
[edytuj] 2005
Skład kapituły:[14]
Laureaci:[14]
- Lech Dudzik (realizator dźwięku) – „za sztukę tworzenia obrazu dźwiękowego dzieł muzycznych”
- Barbara Grębecka (reporterka, dokumentalista, reportażystka) – „za twórczość dokumentalną rejestrującą ważne wydarzenia współczesności”
- Krzysztof Kolberger – „za wielkie radiowe kreacje w utworach klasyki polskiej i światowej”
- Krzysztof Michalski – „za oryginalne formy popularyzacji nauki i wiedzy na antenie radiowej”
- Wiesław Molak (dziennikarstwo publicystyczne) – „za osobowość radiową i mistrzostwo w relacjonowaniu wielkich wydarzeń”
- Ewa Szumańska-Szmorlińska (m.in. autorka słuchowisk, Radio Wrocław) – „za różnorodność literackich form radiowych prezentowanych na antenie regionalnej i ogólnopolskiej”
- Aleksander Trzaska "Masztalski" (dziennikarz, autor i pomysłodawca radiowego kabaretu dowcipu, PR Katowice) – „za wszechstronną twórczość radiową i stworzenie "Radiowego Klubu Masztalskiego"”
- para aktorska: Danuta Żelechowska i Jan Zagozda (popularyzatorzy tradycji patriotycznej oraz pamięci o faktach i ludziach z przeszłości Polskiego Radia) – „za odwzajemnioną miłość do Polskiego Radia”
[edytuj] 2004
Przewodnicząca kapituły: Anna Seniuk[15]
Laureaci:[15]
- Anna Bogdanowicz (reportażystka z PR Białystok) – „ za mistrzostwo w dziedzinie reportażu i dokumentu radiowego”
- Anna Borucka-Szotkowska (dziennikarka z Radiowego Centrum Kultury Ludowej) – „za pasję i poświęcenie w dokumentowaniu, antenową prezentację i upowszechnianie polskiej kultury ludowej”
- Irena Eichler (Program 2) – „za wszechstronność, talent prezenterski, wiedzę, temperament i wyrazistą osobowość antenową”
- Zofia Kruszewska (realizatorka) – „za pełną inwencji, mistrzowską realizację audycji radiowych i programów na żywo oraz talent dydaktyczny”
- Jan Matyjaszkiewicz – „za mistrzowskie kreowanie postaci w "Radiowym Teatrze Wyobraźni"”
[edytuj] 2003
Skład kapituły:[16]
-
- Andrzej Turski (przewodniczący), Janusz Kukuła, Bożena Markowska, Andrzej Matul, Andrzej Sowa, Marian Szałkowski i Małgorzata Tułowiecka
Nagrodzeni:[16]
- Mariusz Benoit – „za mistrzowską interpretację poezji i prozy w Teatrze Polskiego Radia”
- Krzysztof Grzesiowski – „za perfekcyjne prowadzenie informacyjno-publicystycznego programu Sygnały Dnia”
- Irena Heppen (dziennikarka Programu 2) – „za osiągnięcia w popularyzacji kultury i swobodne poruszanie się w różnych gatunkach sztuki radiowej”
- Małgorzata Kownacka (dziennikarka Programu 1) – „za popularyzację wiedzy i umiejętność poruszania najtrudniejszych problemów na antenie oraz dar zjednywania sobie słuchaczy i rozmówców”
- Maria Olszewska (reżyser dźwięku w Teatrze Polskiego Radia) – „za dźwiękowe wizje artystyczne słuchowisk zrealizowanych w Teatrze Polskiego Radia”
[edytuj] Pozostałe edycje
W poprzednich latach nagrodzeni zostali między innymi:
- Marian Adamski (1969)[17]
- Bohdan Tomaszewski (1972) – „za indywidualność sprawozdawcy i reportera sportowego”[12]
- Irena Kwiatkowska (1973) – „za stworzenie postaci Plastusia i Pani Eufemii oraz za całokształt wybitnej twórczości aktorskiej w audycjach radiowych dla dzieci i dorosłych”[18][19]
- Jeremi Przybora (1973) [20]
- Jacek Janczarski (1975)[21]
- Piotr Fronczewski[1] (1988)
- Tadeusz Sznuk[2] (1988)
- ks. prof. Józef Tischner (1991) – „za gawędę filozoficzną na antenie radiowej”[12]
- Marek Niedźwiecki (1992)[17]
- Zbigniew Herbert (1993) – „za twórczość dramaturgiczną prezentowaną na Radiowym Festiwalu Twórczości Zbigniewa Herberta”[22]
- Jan Nowak-Jeziorański (1993) – Honorowy Złoty Mikrofon[22]
- Jerzy Tuszewski (1993) – „za radiową twórczość dokumentalną i artystyczną”[22]
- Gustaw Lutkiewicz (1993) – „za wieloletnią współpracę z Polskim Radio oraz za kreację postaci Polikarpa Lepieszki w powieści radiowej "W Jezioranach"”[22]
- Maria Baliszewska (1993) rok tu niepewny, bo chyba poprzednio były umieszczone wszystkie osoby z 1993? według http://pbl.ibl.poznan.pl/dostep/index.php?s=d_biezacy&f=zapisy_szczeg&p_zapis=266129 to nie powinien być 93
- Anna Seniuk (2002) – „za kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz adaptację i reżyserię spektakli radiowych "Balladyna" i "Pchła Szachrajka"”[23]
- Piotr Kaczkowski (2003) – w 40-lecie pracy w Trójce[24]
- Andrzej Bartosz[3]
- Wiesław Janicki (PR Białystok)[3]
- Ksawery Jasieński
- Wojciech Kilar
- Andrzej Mularczyk[2]
- Roman Polański
- Jan Smyk (PR Białystok)[3]
- Jacek Stwora[1]
- Małgorzata Tułowiecka[1]
- Barbara Wachowicz[1]
- Jerzy Waldorff[2]
- Janusz Weroniczak (PR Białystok)[3]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Złote Mikrofony Polskiego Radia zostały przyznane (pol.). IAR, 2008-10-20. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Laureaci Złotych Mikrofonów 2006 (pol.). MediaFM.net, 2006-09-06. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Anna Bogdanowicz – laureatką Złotego Mikrofonu. (pol.). Polskie Radio Białystok, 2004-09-28. [dostęp 2009-10-06].
- ↑ Złote Mikrofony dla najlepszych radiowców. TVP Info, 2011-12-18. [dostęp 2011-12-18].
- ↑ 5,0 5,1 Honorowe i Złote Mikrofony 2010 (pol.). prsa.com.pl, 2010-10-24. [dostęp 2010-12-03].
- ↑ Honorowe i Złote Mikrofony 2010 (pol.). polskieradio.pl, 2010-10-21. [dostęp 2010-12-03].
- ↑ 7,0 7,1 Laureaci Złotych Mikrofonów 2009 (pol.). prsa.pl, 2009-12-17. [dostęp 18 grudnia 2009].
- ↑ Złote Mikrofony 2009 (pol.). prsa.pl, 2009-12-11. [dostęp 18 grudnia 2009].
- ↑ 9,0 9,1 Wręczono Złote Mikrofony Polskiego Radia (pol.). IAR, 2008-10-19. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ Laureaci Złotych Mikrofonów 2008 (pol.). MediaFM.net, 2008-10-19. [dostęp 2009-07-28].
- ↑ 11,0 11,1 Andrzej Burgoński: Złote Mikrofony dla wybitnych radiowców (pol.). PR, 2007-12-07. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 12,0 12,1 12,2 Laureaci Złotych Mikrofonów 2007 (pol.). IAR, 2007-12-06. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ Złote Mikrofony 2006 wręczone (pol.). MediaFM.net, 2006-09-18. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 14,0 14,1 Złote Mikrofony 2005 Polskiego Radia (pol.). MediaFM.net, 2005-09-01. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 15,0 15,1 Jakub Urlich: Złote Mikrofony – nietuzinkowa nagroda (pol.). PR1, 2004-09-25. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ 16,0 16,1 Marcin Wypychowicz: Złote Mikrofony Polskiego Radia (pol.). Medialink.pl, 2003-09-05. [dostęp 2009-07-28].
- ↑ 17,0 17,1 Krzysztof Grzesiowski: Wspomnienia są najpiękniejsze (pol.). PR1, 2005-09-17. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ filmpolski.pl: Irena Kwiatkowska (pol.). PWSFTviT. [dostęp 2009-07-28].
- ↑ (PAP): Zmarła Irena Kwiatkowska. empik.com, 2011-03-03. [dostęp 2011-03-03].
- ↑ Michalski Dariusz. Starszy pan A. Opowieść o Jerzym Wasowskim. Warszawa: ISKRY, 2005. ISBN 83-207-1793-0 str. 99
- ↑ Jacek Janczarski w bazie filmpolski.pl [dostęp 2009-12-08]
- ↑ 22,0 22,1 22,2 22,3 "Złoty Mikrofon" (za 1993) (pol.). Polska Bibliografia Literacka (PBL). [dostęp 2009-07-27].
- ↑ filmpolski.pl: Anna Seniuk (pol.). PWSFTviT. [dostęp 2009-07-27].
- ↑ J. Krynicki: Złoty Mikrofon Piotra Kaczkowskiego (pol.). Mediarun.pl, 2003-05-26. [dostęp 2009-07-27].