Złoty podział
Złoty podział (łac. sectio aurea), podział harmoniczny, złota proporcja, boska proporcja (łac. divina proportio) – podział odcinka na dwie części tak, by stosunek długości dłuższej z nich do krótszej był taki sam, jak całego odcinka do części dłuższej. Innymi słowy: długość dłuższej części ma być średnią geometryczną długości krótszej części i całego odcinka. Stosunek, o którym mowa w definicji, nazywa się złotą liczbą i oznacza grecką literą φ (czyt. "fi").
Złoty podział wykorzystuje się często w estetycznych, proporcjonalnych kompozycjach architektonicznych, malarskich, fotograficznych, itp. Znany był już w starożytności i przypisywano mu wyjątkowe walory estetyczne. Stosowano go np. w planach budowli na Akropolu.
Spis treści |
[edytuj] Wartość złotej liczby φ
Korzystając z definicji można obliczyć wartość złotej liczby.
| Liczba φ | |
|---|---|
| Ułamek łańcuchowy | ![]() ![]() |
| Ułamek zwykły | ![]() |
|
|
Z rozdzielenia w powyższej równości dzielenia względem dodawania wynika
czyli
Mnożąc obustronnie przez φ i przegrupowując wyrazy, równość powyższą sprowadza się do postaci ogólnej równania kwadratowego:
- φ2 − φ − 1 = 0
Ma ono dwa rozwiązania rzeczywiste:
jedno z nich jest dodatnie:
Czasami tym samym terminem określa się liczbę odwrotną:
[edytuj] Związek złotej liczby z liczbami Fibonacciego
Kolejne przybliżenia liczby złotej można otrzymać obliczając ilorazy sąsiednich liczb Fibonacciego:
co daje kolejno:
Już ostatni z wypisanych tu ułamków daje przybliżenie złotej liczby z dokładnością do 0,001.
Definicja rekurencyjna powyższego ciągu ma postać:
W haśle Liczby Fibonacciego można znaleźć dowód, że
[edytuj] Przykłady występowania złotej liczby
- Punkt przecięcia przekątnych w pięciokącie foremnym dzieli je według złotego podziału.
- Korzystając z twierdzenia Ptolemeusza można wykazać, że bok
pięciokąta foremnego stanowi złotą część jego przekątnej
:
- Bok dziesięciokąta foremnego ma długość równą długości dłuższego odcinka otrzymanego ze złotego podziału promienia okręgu opisanego na tym dziesięciokącie.
.
[edytuj] Przykład konstrukcji złotego podziału
Kolejne kroki konstrukcji:
- Zbuduj kwadrat o dowolnie wybranym boku
. - Znajdź środek jednego z boków kwadratu (na rysunku jest to środek dolnego boku).
- Weź odcinek łączący środek boku z końcem boku przeciwległego (na rysunku – odcinek
) i odłóż go ze środka boku na prostej, w której zawiera się ten bok (czynność na rysunku zaznaczona łukiem okręgu). - Część odłożonego odcinka, wystająca poza bok kwadratu, wyznacza szukaną długość
. Odcinek ten wystarczy odłożyć w boku wyjściowego kwadratu.
Długości początkowego odcinka
i znalezionego
pozostają w złotym stosunku,
, wyznaczają więc złoty podział.
Algebraiczny dowód poprawności konstrukcji
Znaleziony w trzecim kroku odcinek
jest przeciwprostokątną trójkąta prostokątnego o przyprostokątnych
i
. Na mocy twierdzenia Pitagorasa:
zatem jego długość:
Odkładając odcinek
w prawo ze środka boku kwadratu otrzymaliśmy odcinek (dłuższy bok prostokąta) o długości:
zaś za
przyjęliśmy część (czerwoną) pozostałą po skróceniu o odcinek
(czarny):
czyli:
Stosunek długości
wynosi:
czyli równy jest złotej liczbie. Konstrukcja prowadzi więc do złotego podziału.
[edytuj] Zobacz też
- liczby Fibonacciego
- lista stałych matematycznych
- złoty kąt
- złoty prostokąt
- złota funkcja
- kanon (sztuka)
- Section d'Or
[edytuj] Linki zewnętrzne
![[1; 1, 1, 1, \dots]](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/9/d/8/9d8a6921d68bab1097d56804811f8e2c.png)


![\varphi=\frac{\color[rgb]{0,0.5,0}a+b}{\color[rgb]{0,0,1}a}=\frac{\color[rgb]{0,0,1}a}{\color[rgb]{1,0,0}b}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/5/1/4/514b4d2ef441170a9952db6a1644f61c.png)











.




