Zły pasterz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zły pasterz (Najemny pasterz)
Zły pasterz (Najemny pasterz)
Autor William Holman Hunt
Rok wykonania 1851
Technika wykonania olej na płótnie
Rozmiar 76,4 × 109,5 cm
Muzeum Manchester Art Gallery

Zły pasterz, czasem spotykany także pod tytułem Najemny pasterz (ang. The hireling sheperd) – obraz angielskiego malarza Williama Holmana Hunta, jednego z członków Bractwa Prerafaelitów, namalowany w 1851. Obraz został wystawiony na ekspozycji w Akademii Królewskiej rok później.

Inspiracja Szekspirem[edytuj | edytuj kod]

Pretekstem do namalowania tego obrazu był dramat Król Lir Williama Szekspira, a konkretnie słowa, wypowiadane przez Edgara, jednego z bohaterów:

Śliczna pasterko, powiedz, dlaczego
Owieczki wpuściłaś w zboże?
Daj pocałować ustka twe hoże.
Nic się twej trzódce nie stanie złego.[1]

Zgodnie z tym cytatem malarz przedstawił parę pasterzy, którzy zajęci sobą, nie zwracają uwagi na stado owiec, które pozostawione samo sobie, rozpierzchło się. Pasterz zaleca się do dziewczyny i pokazuje jej trzymaną w ręce ćmę trupią główkę, podczas gdy jagniątko na kolanach pasterki je zielone jabłka, szkodliwe dla układu pokarmowego owiec. Owca w tle weszła w szkodę i podskubuje zboże, które także nie jest odpowiednim dla niej pokarmem. Para nie zważa także na czyhające na zwierzęta niebezpieczeństwo – grząski strumyk, który widać po prawej stronie obrazu.

Wymowa moralna[edytuj | edytuj kod]

Religijne podłoże dzieła nie zostało początkowo dostrzeżone. W liście z 1897 roku do J. E. Pythiana Hunt napisał, że obraz ten w rzeczywistości jest krytyką Kościoła. Pasterz usposabia tu pastora, który zamiast dbać o swoje owce, tj. o swoich wiernych, zajmuje się sprawami błahymi i mało istotnymi. W tym samym czasie jego owczarnia rozchodzi się, otoczona różnymi niebezpieczeństwami. Hunt ukazuje tu także negatywne skutki bezczynności i kładzie nacisk na wartość dobrze wykonywanej pracy.

Obraz a Prerafaelici[edytuj | edytuj kod]

Bractwo Prerafaelitów, powstałe jako bunt przeciw sztuce akademickiej, postulowało m.in. dokładne odwzorowywanie natury i ukazywanie jej w sposób bardzo szczegółowy. Jak wiadomo, Zły pasterz powstał w większości w plenerze. Artysta wraz z Johnem Everettem Millaisem spędził lato w hrabstwie Surrey w Anglii, gdzie obaj pracowali nad swoimi nowymi dziełami. W tym czasie Hunt namalował naturalistyczny pejzaż, a dopiero później, w zimie tego samego roku, w swojej pracowni domalował pasterzy. Także tematyka obrazu, którą wybrał Hunt, jest zgodna z upodobaniami Prerafaelitów, bowiem wysoko cenili oni dzieła Szekspira.

Przypisy

  1. William Shakespeare Król Lir (akt III, scena 6) tłum. Józef Paszkowski, Kraków: Wydawnictwo GREG, 2004 ISBN 83-7327-350-6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Konopacki Adam Prerafaelici str. 38, z serii: W kręgu sztuki, Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1989
  • Prerafaelici (nr 28) z serii: Wielcy malarze. Ich życie, inspiracje i dzieło, Wydawnictwo Eaglemoss Polska, 2002

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]