Załuż

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Załuż
Główna arteria Załuża. Po lewej kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Załużu
Główna arteria Załuża. Po lewej kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Załużu
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat sanocki
Gmina Sanok
Liczba ludności (2010-12-31) 349[1]
Strefa numeracyjna (+48) 13
Kod pocztowy 38-500
Tablice rejestracyjne RSA
SIMC 0359830
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Załuż
Załuż
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Załuż
Załuż
Ziemia 49°32′N 22°18′E/49,533333 22,300000Na mapach: 49°32′N 22°18′E/49,533333 22,300000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Załużwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Sanok, nad Sanem.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Z 1433 r. istnieje pierwsza wzmianka o istniejącej wsi Załuż informująca, że Sidora pan pod przymusem wyprawił na wojnę. W pobliżu ruiny zamku Sobień nadanego w roku 1389 przez Władysława Jagiełłę rycerskiemu rodowi Kmitów. W roku 1417 na zamku odbyły się zaślubiny Władysława Jagiełły z Elżbietą Granowską. W 1479 r. rozgraniczono Załuż od Hołuczkowa i usypano kopce graniczne, a w 1494 r. rozgraniczono go od zamku Sobień.

W XV w. Załuż wielokrotnie był wymieniany jako wieś szlachecka w dobrach Kmitów należąca do zamku Sobieńskiego. Po 1580 r. Załuż przejęli Stadniccy z dawnymi dobrami Kmitów. W 1672 r. podczas najazdu tatarskiego w tej wsi ocalały 3 domy. W 1731 r. właścicielami Załuża byli Ossolińscy, a w XIX wieku Krasiccy oraz Wiktorowie h. Brochwicz. W 1905 Adam Wiktor posiadał we wsi obszar 126,7 ha[2].

W październiku 1939 Załuż został włączony do sowieckiej strefy okupacyjnej w obwodzie drohobyckim.

W Załużu znajduje się cmentarz wojenny, na którym pochowani są żołnierze słowackiej rychlej skupiny, z grupy dowodzonej przez Wolfganga Corettiego, którzy zginęli[3] w tym miejscu podczas forsowania linii Mołotowa w czerwcu 1941[4]. W roku 2005 na cmentarzu spoczęli również żołnierze czechosłowackiej brygady desantowej ekshumowani z cmentarza w Woli Sękowej. Cmentarz został odnowiony środkami władz słowackich.

29 lipca 1944 Załuż został zdobyty przez wojska radzieckie[5].

Archeologia[edytuj | edytuj kod]

Odnaleziono monetę rzymską cesarza Hadriana[6].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • kościół pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy
  • dwór z XVII wieku z parkiem
  • ruiny sowieckich żelbetowych schronów bojowych z lat 1940 -1941. Obiekty te wchodziły w skład samodzielnego punku oporu Załuż, chroniącego przeprawy kolejowej na Sanie.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. GUS. Bank Danych Lokalnych
  2. Alojzy Zielecki, Życie gospodarcze, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995. s. 405.
  3. "Prislusni slovenskej Armady - porucnik Jan Kostelnicak, deslatnik Stefan Fabri, deslatnik Karol Pencjak, strelnik Stefan Benacka, Stefan Donoval, Jozef Dzubak, Stefan Galbavy, Jozef Koska, Ludovit Makovicky, Milan Revallo, Stefan Suja-Fanga, Stefan Sajanek, Jan Vavrek, Frantisek Zan [w:] Jozef Tiso na návšteve slovenského vojska v Zaluži pri Sanoku (1941), Słowacka Kronika Filmowa
  4. Pavel Mičianik: Slováci proti Molotovovej línii I
  5. ВОВ-60 – Сводки
  6. Andrzej Kunisz. Znaleziska monet rzymskich z Małopolski. str. 252

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]