Zaburzenia miesiączkowania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zaburzenia miesiączkowania są przyczyną znacznych dolegliwości fizycznych. Co piąta kobieta zgłasza się do ginekologa z powodu nieprawidłowych krwawień.

Zaburzenia miesiączkowania dzielimy na: nieprawidłowości rytmu krwawień, nieprawidłowości z obfitością krwawień oraz krwawienia dodatkowe.

Nomenklatura[edytuj | edytuj kod]

  • menses - fizjologiczna utrata krwi (<80 ml)
  • amenorrhea primaria - pierwotny brak miesiączki (do 16. roku życia)
  • amennorrhea secundaria - wtórny brak miesiączki (przez okres dłuższy niż 3 miesiące)
  • hypermenorrhoea - obfita miesiączka (utrata krwi >100 ml)
  • hypomenorrhoea - skąpa miesiączka (utrata krwi <30 ml)
  • polymenorrhoea - częste miesiączki (długość cyklu <21 dni)
  • oligomenorrhoea - rzadkie miesiączki (długość cyklu >35 dni)
  • menorrhagia - bardzo obfita miesiączka, miesiączka krwotoczna; występuje regularnie (najczęściej przyczyną są zmiany organiczne: mięśniaki podśluzuwkowe, polipy, przerost błony śluzowej macicy, stany zapalne, zaburzenia krzepnięcia krwi)
  • metrorrhagia - krwawienie poza cyklem
  • menometrorrhagia - nieregularne, obfite krwawienia miesięczne

Fizjologiczny brak miesiączki[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny brak miesiączki[edytuj | edytuj kod]

Wtórny brak miesiączki[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja zaburzeń miesiączkowania[edytuj | edytuj kod]

WHO wyróżnia siedem grup zaburzeń miesiączkowania:

  1. Niewydolność podwzgórzowo-przysadkowa.
  2. Zaburzenia czynności osi podwzgórze-przysadka.
  3. Pierwotna niewydolność jajników.
  4. Wady lub uszkodzenia macicy.
  5. Guzy okolicy podwzgórzowo-przysadkowej wydzielające prolaktynę.
  6. Zaburzenia osi podwzgórzowo-przysadkowej z hiperprolaktynemią.
  7. Guzy pozapalne lub pourazowe okolicy podwzgórzowo-przysadkowej.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.