Zaburzenia mowy (rozwojowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rozwojowe zaburzenia mowy – to zaburzenia mowy pojawiające się w dzieciństwie.

Najczęstsze zaburzenia mowy u dzieci[edytuj | edytuj kod]

Jąkanie[edytuj | edytuj kod]

  • kloniczne – dominują skurcze kloniczne, powodujące powtarzanie dźwięku, np. pa...pa...palto; uważa się, że jest to łagodniejsza i często nieuświadomiona forma jąkania
  • toniczne – dominują skurcze toniczne powodujące tzw. bloki w czasie mówienia; jest to bardziej zaawansowana forma jąkania i odczuwana jako bardzo przykra
  • kloniczno-toniczne – występują skurcze mieszane

Afoniamutyzm selektywny[edytuj | edytuj kod]

Jest to brak lub ograniczenie mówienia przy zachowaniu rozumienia mowy i możliwości porozumiewania się za pomocą pisma. Dziecko może nie mówić w ogóle lub też rozmawia tylko z pewnymi ludźmi i w pewnych sytuacjach, w innych natomiast nie rozmawia. Te ostatnie przejawy określa się jako swoistą niechęć dziecka do mówienia. Afonia polega na uszkodzeniu strun głosowych na tle nerwicowym.

Dyslalia[edytuj | edytuj kod]

Zaburzenia mowy polegające na niemożności prawidłowego wymawiania jednego, bądź kilku dźwięków. Jest to zaburzenie dźwiękowej strony języka, wyrażające się w formie zniekształcenia głosek. Wyróżnia się następujące formy dyslalii:

  • jednoraka – jedna głoska wymawiana odmiennie;
  • wieloraka – kilka lub kilkanaście głosek wymawianych odmiennie;
  • całkowita (alalia) – wszystkie głoski wymawiane odmiennie.

Lelanie[edytuj | edytuj kod]

Wadliwe wymawianie głoski l, np. lala – jaja.

Reranie (rotacyzm)[edytuj | edytuj kod]

Nieprawidłowa wymowa głoski r.

Seplenienie (sygmatyzm)[edytuj | edytuj kod]

Jest najczęściej spotykaną wada wymowy. Powstaje najczęściej w okresie rozwoju mowy. Polega na wadliwej realizacji głosek z grupy tzw. trzech szeregów: syczącego, szumiącego i ciszącego, czyli s, z, c, dz, sz, ż, cz, oraz ś, ź, ć, .

Szeplenienie[edytuj | edytuj kod]

Wypowiadanie głoski sz zamiast s.

Kappacyzm[edytuj | edytuj kod]

Wada wymowy polegająca na nieprawidłowej realizacji głosek. Jest to nieprawidłowa wymowa głoski k, która często zamieniana jest na głoskę t.