Zaburzenia smaku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zaburzenia smaku - to zespół objawów związanych z nieprawidłowym odczuwaniem bodźców smakowych. Przyczyn zaburzeń smakowych jest wiele a ich patogeneza związana jest z uszkodzeniem drogi smakowej. Uszkodzenie może być zlokalizowane w każdym miejscu jej przebiegu: od błony śluzowej języka (kubki smakowe) do kory mózgowej.

Podział zaburzeń smakowych[edytuj | edytuj kod]

Zaburzenia ilościowe

  • ageusia - brak odczuwania wszystkich smaków
  • hypogeusia - zmniejszone odczuwanie bodźców smakowych
  • hypergeusia - nadwrażliwość smakowa: nadmierne odczuwanie bodźców smakowych- szczególnie w endokrynopatiach oraz u niektórych kobiet podczas ciąży lub miesiączki

Zaburzenia jakościowe

  • parageusia - nieprawidłowe odczuwanie smaków
  • cacogeusia - nieprzyjemne odczuwanie bodźców smakowych: na przykład nieprzyjemny metaliczny smak po uszkodzeniu struny bębenkowej
  • phantogeusia- omamy smakowe- odczuwanie smaków pomimo braku bodźca smakowego

Przyczyny zaburzeń smakowych[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Otorynolaryngologia praktyczna - podręcznik dla studentów i lekarzy. Tom II. red. G. Janczewki. wyd. Via Medica. Gdańsk 2005. ISBN 83-89861-36-4

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.