Zachary Taylor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zachary Taylor
Zachary Taylor 1.jpg
Data urodzenia 24 listopada 1784
Data śmierci 9 lipca 1850
12. prezydent Stanów Zjednoczonych
Okres urzędowania od 4 marca 1849
do 9 lipca 1850
Pierwsza dama Margaret Taylor
Wiceprezydent Millard Fillmore
Poprzednik James Knox Polk
Następca Millard Fillmore
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Zachary Taylor (ur. 24 listopada 1784 w hrabstwie Orange, Wirginia, zm. 9 lipca 1850 w Waszyngtonie, Dystrykt Kolumbii) – amerykański generał, polityk, dwunasty prezydent USA (1849-1850).

Syn Richarda Taylora i Sarah Dabney (Strother) Taylor, potomek Williama Brewstera, angielskiego pielgrzyma, pasażera statku Mayflower. Uczestnik wojny brytyjsko-amerykańskiej (1812). W latach 30. wsławił się w walkach z Indianami (wojny seminolskie). Jeden z dwóch najważniejszych dowódców (obok gen. Winfielda Scotta) podczas wojny amerykańsko-meksykańskiej (1846-1848) wywołanej przyłączeniem Teksasu do Unii. Po pokonaniu gen. Santa Anny w bitwie pod Buena Vista został obwołany bohaterem narodowym, co pomogło mu w zdobyciu prezydentury. Prezydent USA (1849-1850) z ramienia Partii Wigów, umarł w trakcie prezydentury po kilkudniowej chorobie, która zaczęła się od zjedzenia dużej ilości czereśni popitej zimnym mlekiem. Przeciwnik wprowadzenia niewolnictwa na terenach zajętych w wojnie meksykańskiej.

Jego poprzednik James Polk kadencję zakończył 4 marca 1849. Taylor odmówił złożenia przysięgi w niedzielę. Przez jeden dzień tymczasowym prezydentem USA był David Rice Atchison – ówczesny prezydent pro tempore Senatu USA.

Jego córka Sarah Knox Taylor 17 czerwca 1835 wyszła za Jeffersona Davisa, pierwszego i jedynego prezydenta Skonfederowanych Stanów Ameryki (1861-1865). Po trzech miesiącach małżeństwa zmarła na malarię. Żoną Zacharego Taylora była Margaret Taylor.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]