Zachodni Brzeg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zachodni Brzeg Jordanu - mapa

Zachodni Brzeg (arab. الضفة الغربية ad-Diffa al-Gharbija) (zwany także Zachodnim Brzegiem Jordanu; dawna nazwa Cisjordania, w źródłach izraelskich określana też jako Judea i Samaria – יהודה ושומרון) – część Palestyny administrowana przez Izrael i obejmująca obszar historycznych izraelskich krain Judei i Samarii na zachód od doliny rzeki Jordan.

Powierzchnia: 5800 km2
Ludność: 2,3 mln Palestyńczyków i 475 tys. Żydów zamieszkujących 141 kolonii zbudowanych z inicjatywy władz Izraela po wojnie sześciodniowej w 1967.
Najważniejsze miasta: Jerycho, Betlejem, Dżanin, Nablus, Ramallah i Hebron.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obszar ten w latach 1920-1948 stanowił część brytyjskiego mandatu Palestyny. Po podziale Palestyny na terytoria żydowskie i arabskie, znalazł się w obszarze arabskim. W wyniku pierwszej wojny izraelsko-arabskiej po ogłoszeniu niepodległości Izraela tzn. 14 maja 1948 włączony został do Transjordanii. Po wojnie sześciodniowej w 1967 zajęty przez wojska izraelskie i odtąd kontrolowany przez Izrael. W 1988 roku po proklamowaniu państwa palestyńskiego, Jordania formalnie zrzekła się praw do tego terytorium.

W 1994 roku Palestyńczycy z Jerycha i otaczającego je obszaru (ok. 60 km²) uzyskali autonomię (w ramach palestyńskiej autonomii w Strefie Gazy i mieście Jerycho). W 1995 roku nastąpiło rozszerzenie autonomii na dalsze obszary Zachodniego Brzegu Jordanu.

Na tych obszarach obecnie trwają zamieszki i walki (intifada) między nieregularnymi, często uznawanymi za terrorystyczne, organizacjami palestyńskimi a armią izraelską.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]