Zachyłek klinowo-sitowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zachyłek klinowo-sitowy (łac. recessus sphenoethmoidalis) – jest to przestrzeń w obrębie jamy nosowej zawarta pomiędzy tylnym końcem małżowiny nosowej górnej a ścianą przednią zatoki klinowej. Zachyłek jest ukształtowany w pełni u około 50% osób. Ograniczeniami zachyłka są:

  • od góry - blaszka sitowa kości sitowej
  • od tyłu - przednia ściana zatoki klinowej
  • przyśrodkowo - przegroda nosa
  • od przodu i bocznie - małżowina nosowa górna lub najwyższa (jeżeli występuje)

Zachyłek otwiera się do dołu do nosogardła.

Do zachyłka klinowo-sitowego otwiera się naturalne ujście zatoki klinowej położone na przedniej ścianie zatoki klinowej. Poniżej ujścia znajduje się otwór klinowo-podniebienny przez który przebiega tętnica klinowo-podniebienna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Boczna ściana jamy nosowej. A. Krzeski, E. Tomaszewska (red.). Gdańsk: Via Medica, 2000. ISBN 83-7258-125-8.