Zadnia Salatyńska Przełęcz

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Widok z Małego Salatyna na Spaloną Kopę i szczyt Pachola. W grani na dole Zadnia Salatyńska Przełęcz
Widok z Małego Salatyna na Spaloną Kopę i szczyt Pachola. W grani na dole Zadnia Salatyńska Przełęcz

Zadnia Salatyńska Przełęcz, zwana też Przełęczą pod Dzwonem (słow. sedlo u Zvonu) – położona na wysokości 1907 m[1] przełęcz w Tatrach Zachodnich pomiędzy znajdującymi się w grani głównej Tatr Spaloną Kopą (2083 m) a Małym Salatynem (2046 m). Właściwie przełęcz znajduje się w długiej, postrzępionej i ostrej grani zwanej Skrzyniarki, pomiędzy Spaloną Kopą, a niewybitnym i na niektórych mapach niewyróżnianym szczytem Salatyńskiej Kopy (1925 m). Grań tworzy tu kilka zębów i niewielkich przełęczy, z których najwybitniejsza jest właśnie Przełęcz pod Dzwonem (nazwa ta pochodzi od znajdującej się w grani niewielkiej turni Dzwon). Północne zbocza spod przełęczy opadają stromo do polodowcowego, zawalonego kamiennymi głazami kotła Zadniej Salatyńskiej Doliny (boczna odnoga Doliny Rohackiej), zaś zbocza południowe również stromo do jeszcze bardziej martwego, niemal pozbawionego roślin cyrku Głębokiego Worka i Doliny Głębokiej.

[edytuj] Szlak turystyczny

czerwony – czerwony, biegnący granią główną. Czas przejścia: od Banikowskiej Przełęczy 1:30 h, (↑ 1:30 h), z Brestowej 1 h (↑ 1:10 h)

Przypisy

  1. Tatry Wysokie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000. Warszawa: Wyd. Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2005/06. ISBN 83-87873-26-8.