Zagłębie Ruhry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Położenie Zagłębia Ruhry w Niemczech

Zagłębie Ruhry (niem. Ruhrgebiet) – zagłębie przemysłowe w Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia. Położone jest nad rzeką Ruhrą, a także w pobliżu rzeki Ren. Powierzchnia Zagłębia Ruhry w oficjalnych granicach wynosi 4435 km², zaludnienie: 5 172 745 mieszkańców (stan na: 31.12.2009), gęstość zaludnienia: 1166,3 os./km².

Oficjalnie do Zagłębia Ruhry zalicza się gminy wchodzące w skład Komunalnego Związku Zagłębia Ruhry (niem. Kommunalverband Ruhrgebiet), od dnia 1 października 2004 przemianowanego na Regionalny Związek Zagłębia Ruhry (niem. Regionalverband Ruhr). Największe miasta to: Essen, Oberhausen, Bottrop, Mülheim, Duisburg (największy śródlądowy port Europy)[potrzebne źródło], Gelsenkirchen, Bochum, Herne, Hagen oraz Dortmund.

Wraz z przylegającymi miastami: Düsseldorfem, Kolonią, Bonn i kilkoma innymi jest największą konurbacją (aglomeracją policentryczną) Niemiec o zaludnieniu łącznie szacowanym na ok. 10-12 mln mieszkańców.

W Zagłębiu Ruhry znajdują się jedne z największych na świecie złóż węgla kamiennego, soli kamiennej, rudy cynku i ołowiu. Dobrze rozwinięty przemysł: ciężki (hutnictwo żelaza i stali, metali nieżelaznych), zbrojeniowy, chemiczny (głównie petrochemiczny i kosmetyczny), elektroniczny, środków transportu, włókienniczy, spożywczy.

Gęsta sieć transportowa: kolejowa, drogowa, śródlądowa (kanały: Datteln-Hamm, Dortmund-Ems, Rhein-Herne, Wesel-Datteln) tworzy połączenie z Morzem Północnym oraz z Holandią, Belgią i Francją.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mapa Zagłębia Ruhry

Zagłębie Ruhry było celem masowej emigracji Polaków (tzw. Ruhrpolen) w XIX w., przyjechało ich tu wtedy ok. 500 tys. W 1923, w związku z niewykonywaniem przez Republikę Weimarską postanowień traktatu wersalskiego, wojska Francji i Belgii zajęły Zagłębie Ruhry.

Restrukturyzacja[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. XX wieku rozpoczęto w Zagłębiu Ruhry proces restrukturyzacji. Jego główną przyczyną był postęp technologiczny, który spowodował, że w miejscu tradycyjnych gałęzi przemysłu zaczął rozwijać się przemysł high-tech. Wzrosło także znaczenie sektora usług – głównie turystycznych i naukowo-badawczych. Obecnie dawne obiekty przemysłowe przekształca się w centra handlowe, i artystyczne. Dzięki procesowi restrukturyzacji nastąpiła także znaczna poprawa stanu środowiska przyrodniczego.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons