Zagaje Stradowskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zagaje Stradowskie
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat kazimierski
Gmina Czarnocin
Strefa numeracyjna (+48) 41
Kod pocztowy 28-506
Tablice rejestracyjne TKA
SIMC 0236257
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Zagaje Stradowskie
Zagaje Stradowskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Zagaje Stradowskie
Zagaje Stradowskie
Ziemia 50°23′N 20°29′E/50,383333 20,483333

Zagaje Stradowskiewieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie kazimierskim, w gminie Czarnocin[1].

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Nazwa sytuacyjna, określająca położenie wsi w stosunku do gaju. Wieś wymieniona w 1699 r. W 1979 r. odznaczona Krzyżem Grunwaldu II klasy(odznaczenie wojskowe z czasów PRL).

Prace archeologiczne[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze prace wykopaliskowe rozpoczęto w 1959 r. na polu zwanym do dziś Księża Mogiła. Znaleziono tam kurhan przypisany kulturze pucharów lejkowatych. Dopiero późniejsze wykopaliska z roku 1992 i 1994 pozwoliły dokładniej określić istnienie pochówków. Dowiedziono, że kurhan został usypany przez przedstawicieli kultury ceramiki sznurowej na miejscu, gdzie poprzednio znajdowały się grobowce kultury pucharów lejkowatych.

Pod nasypem znajdowały się dwa groby niszowe o jednakowym układzie szkieletów o położeniu południowy zachód – południowy wschód z głowami skierowanymi ku południowi. Inwentarz grobów stanowiły po dwa naczynia, kilkanaście wyrobów krzemiennych, w tym grociki strzał, kamienie szlifierskie, „dłuta” rogowe, a nawet kawałek miedzianego drucika. Na zewnątrz kurhanu znaleziono trzy groby z układem szkieletów odwrotnym do grobów niszowych z głowami ku północy, z inwentarzem nieco uboższym. Według reguł obrządku pogrzebowego kultury ceramiki sznurowej należy przypuszczać, że groby niszowe zawierały osobniki męskie, a groby za zewnątrz – żeńskie.

Grobowiec zbudowany był na planie trapezu o osi długiej zorientowanej w kierunku wschód – zachód. Długość grobowca wynosiła około 20 m, szerokość 7 m. Obudowę stanowiła palisada z wejściem o szerokości około 2 m. W odległości około 4 m od wejścia znajdował się grób w kształcie prostokątnej skrzyni obudowanej płytkami kamiennymi. Drugi grobowiec miał wysokość około 40 m. Do bardzo rzadkich odkryć należą ślady orki neolitycznej chronologicznie związane z budową grobowca drugiego. Do tych kurhanów najprawdopodobniej chowani byli ludzie mieszkający w grodzie w miejscowości Stradów (sąsiednia wieś oddalona o ok. 1,5 km).

Przypisy

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-15].