Zaganiacz blady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zaganiacz blady
Iduna pallida[1]
(Hemprich & Ehrenberg, 1833)
Zaganiacz blady
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Iduna
Gatunek zaganiacz blady
Synonimy
  • Curruca pallida Hemprich & Ehrenberg, 1833[2]
  • Hippolais pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
Podgatunki
  • I. p. elaeica (A. Lindermayer, 1843)
  • I. p. reiseri (Hilgert, 1908)
  • I. p. pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
  • I. p. alulensis (Ash, D. J. Pearson & Bensch, 2005)
  • I. p. laeneni (Niethammer, 1955)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Zaganiacz blady (Iduna pallida) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych (Sylviidae). Kształtem bardzo podobny do łozówki i trzcinniczka zwyczajnego. Lubi żerować na krzewach. Zgodnie z nazwą jego ubarwienie jest "blade".

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków I. pallida[4][2][5]:

Pokarm[edytuj | edytuj kod]

Delikatne owady jak muchy i mszyce, pająki.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Iduna pallida elaeica

Samica buduje gniazdo z cienkich gałązek, źdźbeł i łodyg. Część budulca owija wokół gałęzi.

Występowanie i siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Zaganiacz blady występuje w krajach śródziemnomorskich i na Węgrzech. Zimuje w Afryce. Zasiedla widne lasy i sady. W okresie godowym zamieszkuje tereny otwarte.

Głos[edytuj | edytuj kod]

Często naśladuje głosy innych ptaków. Niemal stale odzywa się miękkim "czek", poza tym ochrypłym, szypkim "czerr" lub "czorr".

Przypisy

  1. Hippolais pallida. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2012-10-06]
  2. 2,0 2,1 Olivaceous Warbler (Hippolais pallida) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-06].
  3. Hippolais pallida. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2012-10-06]
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Acrocephalidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 2012-10-06].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Acrocephalidae Salvin, 1882 - trzciniaki - Acrocephalid Warblers. W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2012-10-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Atlas ptaków Europy, Deltef Singer.