Zagrywka w piłce siatkowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zagrywka w piłce siatkowej

Zagrywka, serwis, serw w piłce siatkowej – wprowadzenie piłki do gry mające na celu zdobycie punktu lub utrudnienie jej przyjęcia przeciwnikowi. Zagrywkę wykonuje się zza linii końcowej.

Piłka jest zagrywana przez prawego zawodnika linii obrony z pola zagrywki, znajdującego się za 9 metrem boiska. Pierwszy sędzia zezwala na wykonanie zagrywki po stwierdzeniu, że zawodnik zagrywający posiada piłkę i oba zespoły są przygotowane do gry.

Pierwsza zagrywka w pierwszym secie oraz w tie-breaku wykonywana jest przez zespół ustalony w losowaniu. W pozostałych setach pierwszą zagrywkę wykonuje zespół, który nie wykonywał jej jako pierwszy w secie poprzednim. Każdą inną zagrywkę w secie wykonuje zespół, który jako ostatni zdobył punkt.

Zawodnik zagrywający musi się trzymać poniższych reguł:

  • Piłka musi być uderzona dłonią lub dowolną częścią ręki po podrzuceniu jej w górę lub opuszczeniu w dół z dłoni.
  • Dozwolone jest tylko jedno podrzucenie lub opuszczenie piłki. Dozwolone jest także kozłowanie piłki oraz jej przekładanie z ręki do ręki.
  • W momencie wykonywania zagrywki czy też w chwili odbicia przy zagrywce z wyskoku, zawodnik nie może dotknąć boiska (ani linii końcowej) oraz podłoża na zewnątrz pola zagrywki. Po uderzeniu piłki zawodnik może opaść poza pole zagrywki lub na boisko.
  • Zawodnik musi wykonać zagrywkę w ciągu 8 sekund od gwizdka sędziego.
  • Zagrywka wykonana przed gwizdkiem sędziego pierwszego jest unieważniona i musi być powtórzona.

Zawodnicy zespołu zagrywającego nie mogą przez stosowanie indywidualnej lub zbiorowej zasłony utrudniać przeciwnikowi obserwację zagrywającego oraz lot piłki.

Błędy podczas wykonywania zagrywki[edytuj | edytuj kod]

Następujące błędy powodują zmianę zagrywki, nawet jeśli przeciwnik popełnia błąd ustawienia. Błąd zagrywki uznany jest, gdy zawodnik zagrywający:

  • narusza kolejność zagrywki
  • nie wykonuje zagrywki w sposób właściwy

Błędy zagrywki[edytuj | edytuj kod]

Po prawidłowo wykonanym uderzeniu z zagrywki zagrywka będzie uważana za błędną (chyba, że zawodnik popełnia błąd ustawienia ), jeśli piłka:

  • dotknie zawodnika zespołu zagrywającego lub nie przekroczy płaszczyzny pionowej siatki całkowicie w przestrzeni przejścia
  • Wyjdzie na "aut"
  • Przeleci nad zasłoną

Błędy po wykonaniu zagrywki i błędy ustawienia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jeżeli zagrywający popełnia błąd zagrywki w momencie uderzenia piłki ( niewłaściwe jej wykonanie, błędny porządek rotacji itp. ) a zespół przeciwny popełnia błąd ustawienia, sankcjonowany jest błąd zagrywki.
  2. Jeżeli natomiast po prawidłowym uderzeniu piłki z zagrywki stanie się ona błędna (np.: wyjdzie na "aut", zasłona) błąd ustawienia jest traktowany jako pierwszy i on jest sankcjonowany.

Rodzaje zagrywek[edytuj | edytuj kod]

Przed wprowadzeniem zagrywki z wyskoku wyróżniano następujące typy zagrywek:

  • zagrywka dolna
  • zagrywka boczna
  • zagrywka tenisowa

Na profesjonalnym poziomie obecnie stosuje się trzy główne rodzaje zagrywek. Zagrywka tenisowa, czyli stacjonarna, to uderzenie piłki stojąc w miejscu. Zagrywka z wyskoku ma na celu nadanie piłce większej siły, co ma utrudnić przeciwnikowi przyjęcie. Konsekwencją popularności zagrywki z wyskoku są tzw. "skróty", czyli zagrywki z wyskoku, kiedy siatkarz w ostatniej chwili zwalnia rękę, aby posłać piłkę tuż za siatkę zaskakując przeciwnika.

W ostatnich latach na popularności zyskuje zagrywka płaska bita z wyskoku, tzw. "brazylijka". Tak zagrywana piłka nie ma rotacji, bądź ma nietypową rotację i odbija się od rąk w sposób nieprzewidywalny, co utrudnia przyjęcie a jednocześnie jest bezpieczniejsza (rzadziej psuta niż serwis mocny).