Zahir (opowiadanie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zahir (hiszp. El Zahir), opowiadanie argentyńskiego pisarza Jorge Luisa Borgesa, opublikowane w 1949 roku.

Zahir[edytuj | edytuj kod]

Pojęcie Zahir (arab. ظاهِر) pochodzi z tradycji islamskiej i jest datowane na XVIII wiek. Zahir w języku arabskim znaczy widoczny, obecny, niemogący ujść uwagi. Może to być istota lub przedmiot. Gdy człowiek napotka go na swej drodze, zacznie on zajmować jego umysł, aż opanuje go w pełni. Wówczas nie będzie w stanie myśleć o niczym innym. Uznaje się to za oznakę świętości bądź szaleństwa. Zahir jest również utożsamiany z demonem opętania.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]