Zajn al-Abidin ibn Ali

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zajn al-Abidin ibn Ali
زين العابدين بن علي
Zine El Abidine Ben Ali.jpg
Data i miejsce urodzenia 3 września 1936
Hamam Susa
Tunezja 2. Prezydent Tunezji
Przynależność polityczna Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne
Okres urzędowania od 7 listopada 1987
do 14 stycznia 2011
Poprzednik Habib Burgiba
Następca Mohamed Ghannouchi (p.o.)
Tunezja 7. Premier Tunezji
Przynależność polityczna Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne
Okres urzędowania od 2 października 1987
do 7 listopada 1987
Poprzednik Rachid Sfar
Następca Hédi Baccouche
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Niepodległości (Tunezja) Kollana Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Świętego Karola (Monako) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Krzyż Wielki Orderu Dobrej Nadziei (RPA) Kollana Orderu Gwiazdy Rumunii
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Zajn al-Abidin ibn Ali i George W. Bush. (2004)

Zajn al-Abidin ibn Ali, Zin Al-Abidin Ben Ali, زين العابدين بن علي (ur. 3 września 1936 w Hamam Susa) – tunezyjski generał, polityk, premier od 2 października do 7 listopada 1987, prezydent kraju sprawujący władzę autorytarną od 7 listopada 1987 do 14 stycznia 2011.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Zajn al-Abidin ibn Ali ukończył francuską akademię wojskową Saint-Cyr i służył w armii tunezyjskiej, otrzymując stopień generała. Po zamieszkach w 1977 roku prezydent Habib Burgiba mianował go szefem służb bezpieczeństwa. W latach 1980-1984 Zajn al-Abidin ibn Ali był ambasadorem w Polsce, a następnie ministrem spraw wewnętrznych Tunezji. Jego głównym zadaniem była walka z fundamentalistami muzułmańskimi. W październiku 1987 Burgiba mianował Zajna al-Abidina ibn Alego premierem.

Przewrót i prezydentura[edytuj | edytuj kod]

7 listopada 1987 roku Zajn al-Abidin ibn Ali przejął władzę w państwie, uzyskując orzeczenie lekarskie o niezdolności prezydenta Burgiby do sprawowania urzędu[1][2]. W listopadzie 1987 roku objął też stanowisko przewodniczącego partii Zgromadzenie Demokratyczno-Konstytucyjne[3]. Prezydent Zajn al-Abidin ibn Ali był pięciokrotnie wybierany na urząd prezydenta: 1989, 1994, 1999, 2004 (oficjalne poparcie 94,48%), 2009 (oficjalne poparcie 89,62%).

Jaśminowa rewolucja[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Rewolucja w Tunezji.

17 grudnia 2010 roku w kraju rozpoczęły się protesty mieszkańców, domagających się ustąpienia prezydenta i zdymisjonowania rządu. 14 stycznia 2011 roku Zajn al-Abidin ibn Ali zdymisjonował premiera Mohameda Ghannouchiego z powodu rewolty społecznej[4], ale jeszcze tego samego dnia uciekł z kraju, a Ghannouchi zaczął pełnić obowiązki prezydenta[5]. Główne siły polityczne kraju ogłosiły powstanie rządu tymczasowego i przeprowadzenie w terminie pół roku nowych wyborów[6].

Przypisy

  1. Konstytucja tunezyjska ONZ, 2009.
  2. Bourguiba Described in Tunis New York Times, 9 listopada 1987
  3. Encyklopedia Świat w przekroju, Warszawa 1990, ISSN 0137-6799, str.353
  4. Lotnisko otoczone. Stan wyjątkowy w Tunezji tvn24.pl
  5. Dramatyczna sytuacja w Tunezji - MSZ ostrzega Polaków konflikty.wp.pl
  6. Prezydent ucieka z kraju, czołgi na lotnisku

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]