Zakaz konkurencji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zakaz konkurencji – zawarte w odrębnej umowie[1] zobowiązanie pracownika do niepodejmowania działalności konkurencyjnej w stosunku do pracodawcy oraz niepodejmowania pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie w podmiotach konkurencyjnych. Umowa może również określić okres po rozwiązaniu umowy o pracę i ustaniu stosunku pracy, gdy pracownik nie może podejmować wymienionych działań. Za powyższy okres pracownikowi przysługuje odszkodowanie w wysokości minimum 25% jego wynagrodzenia.

Przypisy

  1. Art. 1011 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]