Zakaz prowadzenia pojazdów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Zakaz prowadzenia pojazdówśrodek karny orzekany wobec sprawców przestępstw lub wykroczeń skierowanych przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Tymi czynami zabronionymi są: spowodowanie wypadku drogowego lub katastrofy w komunikacji albo sprowadzenie jej bezpośredniego niebezpieczeństwa, prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, pełnienie w takim stanie czynności związanych z bezpieczeństwem ruchu, a także dopuszczenie do ruchu pojazdu w stanie bezpośrednio zagrażającym bezpieczeństwu ruchu.

Zakazem mogą być objęte wszystkie pojazdy lub poszczególne ich rodzaje.

Naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów stanowi przestępstwo z art. 244 Kodeksu karnego.

Prawo karne[edytuj | edytuj kod]

Zakaz orzeka się na okres od roku do 10 lat bądź dożywotnio. Termin liczy się od daty oddania przez sprawcę dokumentu uprawniającego do kierowania danym typem pojazdów (prawo jazdy, pozwolenie tramwajowe itp.), jednak zakaz obowiązuje bezwzględnie już od daty uprawomocnienia się wyroku skazującego.

  1. Sąd ma możliwość orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącego w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, zwłaszcza jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji
  2. Sąd ma obowiązek orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju w razie popełnienia jednego z wyżej wymienionych przestępstw w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub ucieczki sprawcy z miejsca wypadku bądź katastrofy komunikacyjnej,
  3. Sąd ma możliwość orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w razie spowodowania wypadku lub katastrofy w komunikacji, których następstwem była śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu, przez sprawcę znajdującego się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, lub który uciekł z miejsca zdarzenia
  4. Sąd ma obowiązek orzeczenia dożywotniego zakazu w razie ponownego skazania osoby w warunkach określonych w pkt 3.

Prawo wykroczeń[edytuj | edytuj kod]

Zakaz prowadzenia pojazdów można orzec w razie ukarania osoby za określone wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji. Zakaz orzeka się na okres od 6 miesięcy do 3 lat. Obowiązywanie zakazu i konsekwencje jego naruszenia określa się według takich samych reguł jak w prawie karnym.

  1. Sąd ma możliwość orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów w razie popełnienia wykroczenia:
    • spowodowania zagrożenia w ruchu wskutek niezachowania należytej ostrożności
    • ucieczki przed kontrolą drogową
  2. Sąd ma obowiązek orzec zakaz w razie popełnienia wykroczenia:
    • prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu,
    • nieudzielenia pomocy ofierze wypadku przez uczestniczącego w nim obwinionego

Wykonywanie środka karnego[edytuj | edytuj kod]

Odpis wyroku orzekającego zakaz przesyła się organowi państwowemu lub samorządowemu właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. W przypadku samochodowego prawa jazdy organem tym jest starosta. Jeśli skazany pracował jako kierowca, o wyroku zawiadamia się także jego pracodawcę. Organ cofa uprawnienia do prowadzenia pojazdów oraz nie może ich wydać w okresie obowiązywania zakazu.(art. 182 K.k.w.)

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.