Zaklęte rewiry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zaklęte rewiry
Gatunek dramat psychologiczny
Data premiery 27 listopada 1975
Kraj produkcji  Polska
 Czechosłowacja
Język polski
Czas trwania 95 minut
Reżyseria Janusz Majewski
Scenariusz Pavel Hajný
Główne role Marek Kondrat
Roman Wilhelmi
Muzyka Jerzy Matuszkiewicz
Zdjęcia Miroslav Ondříček
Scenografia Tadeusz Wybult
Milan Niejedly
Kostiumy Teodor Pištek
Ewa Braun
Montaż Elżbieta Kurkowska
Produkcja Zespół Filmowy Tor
Dramaturgicka Skupina dr. V. Kaliny
Wikicytaty Zaklęte rewiry w Wikicytatach

Zaklęte rewiry (czes. Dvojí svět hotelu Pacifik) – polsko-czeski[1] dramat psychologiczny z 1975 na podstawie powieści Henryka Worcella (pseudonim Tadeusza Kurtyki).

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Początek lat 30. XX wieku. Roman Boryczko, młody chłopak przybyły ze wsi w poszukiwaniu pracy, zostaje zatrudniony jako pomywacz w restauracji renomowanego hotelu "Pacyfik". Bystry i chętny, szybko uczy się zdobywając sympatię otoczenia i dzięki koledze Frycowi awansuje do obsługi sali. Chłopca prześladuje jednak brutalny i złośliwy kelner Fornalski. Również sam kierownik restauracji poddaje go ciężkim próbom. Mimo upokorzeń i stałego konfliktu z Fornalskim, Boryczko stopniowo zdobywa potrzebne doświadczenie i w końcu zostaje kelnerem z możliwościami dalszego awansu. Równocześnie zyskuje też pierwsze doświadczenia w stosunkach z kobietami i nieśmiało próbuje nawiązywać związki uczuciowe, w czym jednak spotykają go kolejne niepowodzenia.

O filmie[edytuj | edytuj kod]

Film ukazuje nieznany postronnym świat zaplecza luksusowej restauracji wielkiego hotelu z jego ukrytym, lecz autentycznym życiem: troskami i kłopotami, intrygami, konfliktami i drobnymi radościami ludzi stanowiących zbiorowy organizm, nieustannie działający jak sprawna maszyna dla potrzeb innych. Tytuł czeski lepiej zatem oddaje istotę zarówno filmu, jak i książki Worcella. Zaklęte rewiry – uważane za jeden z najlepszych obrazów w twórczej karierze Janusza Majewskiego – to filmowy rodzaj pamiętnika młodego człowieka, który dotkliwie poznawszy z bliska pewien rodzaj kuszącego życia wielkomiejskiego, mimo szybkiego awansu społecznego nie decyduje się na jego kontynuację, wybierając ostatecznie inne wartości.

Miejsca zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Większość scen nakręcono w restauracji Miejskiego Domu Reprezentacyjnego w Pradze[2]. Część również w łódzkim hotelu Grand.

Restauracja, w której powstały zdjęcia do filmu

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

1975:

1976:

  • Lubuskie Lato Filmowe w Łagowie:
    • Syrenka Warszawska (nagroda Klubu Krytyki Filmowej SDP) dla najlepszego filmu polskiego wyświetlanego na ekranach w sezonie 1975/76
  • Złota Kamera (przyznawana przez pismo "Film") w kategorii: debiut aktorski za rok 1975 dla Marka Kondrata

1977:

Przypisy

  1. Tak zaznaczono w czołówce filmu (kier. produkcji Jan Šuster).
  2. Jan Lewandowski: 100 filmów polskich. Chorzów: Videograf II, 2004, s. 120. ISBN 83-7183-326-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]