Zakończenie sieci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Zakończenie sieci to termin prawniczy, którego definicja zawarta jest w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne. Termin ten oznacza fizyczny punkt, w którym abonent otrzymuje dostęp do publicznej sieci telekomunikacyjnej; w przypadku sieci stosującej komutację lub przekierowywanie, zakończenie sieci identyfikuje się za pomocą konkretnego adresu sieciowego, który może być przypisany do numeru lub nazwy abonenta.